0

10 december 2014

Posted by A_nnick. on 10 december 2014 in Brieven |

Dag kleine man !

Je wordt groot !  (Oeps, val ik in herhaling?)  Sinds kort ga je helemaal op in je fantasie.  Hilarisch om te zien hoe je dan met een potlood in een zeefje aan het roeren bent waarop je steevast “mmmmm” zegt.  Als alle smaken volledig in elkaar getrokken zijn, kom je naar ons met een schopje (ahjaaa, want een lepel is voor kleintjes) om ons te voederen.  Waarna je een homp voedsel op het schopje neemt, even blaast want “tis wam eh mama” en de schop in onze mond probeert te wurmen.

kook'n'etentje

Ook in de kribbe kan je maar niet genoeg krijgen van “kook’n’eetntje”.  Samen met je vriendjes vind je het super om te kokkerellen en om daarna alles met smaak op te eten.  Zelfs al is het lucht.

Je kan ook ongelooflijk verliefd zijn op een bordje “echt eten”.  Helemaal je mama.  Ik moet nog maar een leeg bord op tafel zetten of je zit al op je stoel om te kijken wanneer ik het vul.  En ik zal het wel geweten hebben als het te lang duurt.  “’t Is beter voe no de bakker te kunn goan, dan no de dokteur”, zou mijn omaatje gezegd hebben.     En ze heeft overschot van gelijk !

Los van al het eten, ben je ook een krak in ingewikkelde evenwichtsoefeningen.  Maar dan echt ingewikkelde dingen.  Zo vind je het fijn om met je linkervoet op je linkerhand te gaan staan en daarna je rechterbeen op te heffen.  Waarna je of 1) “mamaaaaa” of 2) “boem” roept.  Meestal het tweede. :)

Afgaand op waar je allemaal mee speelt, veronderstel ik dat we misschien wel te doen hebben met een architect-in-wording ofwel een natuurkundige.  Je houdt je namelijk – vooral als je in bad zit – graag bezig met elementaire natuurkunde.  Zo probeer je een bal onder water te duwen, maar als je je kracht niet goed verdeelt, springt ‘ie er iets verder weer uit.  Met een heuse lachbui tot gevolg.  Duplo’s hebben ook geen geheimen meer.  Je stapelt ze meestal niet zo netjes (maar dat hoeft ook helemaal niet, een beetje chaos is best ok) op elkaar en als je vindt dat de toren hoog genoeg is, neem je je auto om de toren omver te rijden.  Alweer gevolgd door geschater.

Waar is de tijd dat je stilletjes in mijn armen lag?  Maar eerlijk?  Ik vind het goed zo.  Meer nog: ik vind het ronduit zalig.  Samen spelen met je trein, op onze knieën door de living en de keuken kruipen, van kielekiele doen in de zetel,…  Je laat me intens genieten van deze wonderlijke periode.  Waarvoor duustveel dankjewel !

Zoen,

je mama

Tags:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

CommentLuv badge

Copyright © 2014-2019 De wereld van Arthur All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.4, from BuyNowShop.com.