1

Paul Simon mag mijn opa zijn

Posted by A_nnick. on 4 november 2016 in Muziek |

Een man van 75 jaar, energieke zanger, getalenteerd muzikant, grapjesmaker, geboren verteller en zoveel meer. Paul Simon zou zomaar mijn opa mogen zijn.

paul-simon-foto-vorst-nationaal-billboard

Ik ken ‘m niet persoonlijk hoor, maar ik (wij) zag(en) ‘m dinsdag aan het werk en ik moet zeggen dat ik er Enorm Hard van genoten heb.

Op deze manier had hij het ganse publiek meteen op zijn hand. Wat een heeeeeerlijke bende muzikanten, daar op het podium in Vorst Nationaal: wat gitaristen, een percussionist, een drummer, een pianist (het woord “virtuoos” werd vast en zeker voor hem uitgevonden), een saxofonist en een trompettist. Als je dacht dat dat alles was, dan heb je het grondig fout: op een bepaald moment werden ook nog een accordeon, een hoorn, een bas, een dwarsfluit, een darzoeka en een orgel aan het muziekpalet toegevoegd. Tijdens het brengen van het nummer “The Werewolf” werd ook nog eens gebruik gemaakt van één of ander Indisch instrument, waarvan ik geen idee heb hoe het heet. Een nummer dat heel toepasselijk is tijdens deze Halloweenperiode, trouwens. Of het door het ganse publiek gesmaakt werd, durf ik te betwijfelen, want de man en vrouw die naast mij zaten, vonden het maar niets. Ik plak er gewoon de term “speciaal” op.

Paul Simon is blijkbaar niet alleen een begenadigd zanger en getalenteerd muzikant, hij kan ook een aardig potje dansen. Gejoel alom, door het publiek, door wie hij op zowat ieder moment op handen gedragen werd. En daar speelde de man himself handig op in: hij bracht nogal wat nummers van zijn alomgekende repertoire, maar schuwde ook zijn nieuwe nummers niet, de reden trouwen waarom hij door gans Europa tourt. Of is het toert?

Verschillende stijlen

Ook het feit dat hij zonder ook maar enig probleem van de ene stijl naar de andere hopt, is fenomenaal. Zo gaat hij van een jazzy nummer zomaar over tot wereldmuziek, om dan terug te keren naar ingetogen melodietjes en er nog even een reggae-aandoend muziekje aan toe te voegen. O, en zei ik al dat er ook wat blues in zijn optreden voorkwam? Mind. Blown. Echt.

paul-simon-foto-knack-focus

En o jaaa, ik moet ‘m eigenlijk nog bedanken ook. Omdat hij niet stipt om 20 uur begonnen is. Want jong, wat voor ons eigenlijk een datenight zou worden (we waren van plan om eerst iets te gaan eten, naar het concert te gaan en nog ergens een achterafje te nuttigen) werd een helletocht in de file. Aangezien we Arthur lieten logeren bij opa en oma boerderij, waren we dus genoodzaakt om vanuit PVZ richting Vorst te trekken. Volgens de gps een goed anderhalf uur rijden. Wij deden er twee en een half over. Zucht. Om daarna twee en een half uur vollenbak te genieten van wat één van de betere concerten ever was.

Persoonlijke hoogtepunten voor mij? Slip slidin’ away, Diamonds on the soles of her shoes, You can call me Al, Still crazy after all these years, Graceland, The Boxer en zijn laatste bisnummer: The sound of silence. (Ik vond niet van alle nummers iets terug op Youtube, toch niet van zijn optreden van afgelopen dinsdag. Hou jullie alvast niet in om ze zelf op te gaan zoeken, het zijn stuk voor stuk Pa-Rel-Tjes!)

Ik las ergens dat Paul Simon als een fles wijn is: hoe ouder hij wordt, hoe beter. I agree.

 

Tags: , , ,

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

CommentLuv badge

Copyright © 2014-2019 De wereld van Arthur All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.4, from BuyNowShop.com.