55

random; over een niet zo fijne mail

Posted by A_nnick. on 27 oktober 2015 in Random |

DSC_0387Een beetje in shock, lieve lezer, na het lezen van wat hierboven staat?  Ik ook, geloof me.  Ik ben er eigenlijk nog altijd niet goed van, als ik ‘m herlees.  Ik heb er even over getwijfeld of ik er al dan niet op zou antwoorden.  Om dan aan een mail te beginnen en ‘m te wissen en uiteindelijk te beslissen dat ik mijn antwoord gewoon hier deponeer.

 

Beste Blog Banaan,

ik stuur jou geen mail terug, want ik ga ervan uit dat je toch nog wel eens langs zult komen.  Kan je hier lezen wat ik je wil zeggen.  ‘t Is ook teen en tander hoor, pakt een tas koffie en zet u.

Laat me toe even te schetsen hoe deze blog ontstaan is.  Kan je eigenlijk ook hier lezen, maar ik vind het niet erg om het nog eens uit de doeken te doen.  Arthur werd geboren op 14.02.2013 en in de dagen, weken, maanden die daarop volgden, gebeurde er altijd wel wat.  Soms had hij diarree, soms wou hij niet slapen, andere keren toonde hij mij zijn mooiste glimlach en nog later deed hij van acrobaatje in zijn parkje.  Hij kotste mij onder, hij ging voor het eerst ergens logeren en hij verbrandde zich.  Hij maakte vriendjes in de kribbe, hij begon te “praten” en op een dag stapte hij.  Omdat ik al die dingen belangrijk vind, wil ik die bijhouden.  Niet alleen voor mezelf, maar ook voor Arthur.  Omdat dit – en dit zeg ik zonder arrogant of pretentieus te willen zijn – één van de schoonste cadeau’s is die ik hem zal kunnen geven.  Niet alleen voor mezelf, zei ik, maar toch wel een beetje.  Ik weet niet of je mama of papa bent, maar als dat zo is, kan jij mij met je hand op je hart zeggen dat je nog ALLES weet?  Ik wil zo min mogelijk vergeten, omdat het 1) een prachttijd is en 2) dat die nooit meer terugkomt.

In eerste instantie hield ik alles bij in een schriftje.  Even over naar iets anders: toen ik een jaar of 18 was, gingen we met een groepje vrienden voor een weekje naar Oostenrijk.  Ik maakte notities van alles wat we die week deden.  En guess what, ik raakte dat schriftje kwijt.  Ja, er zitten nog herinneringen in mijn hoofd.  En in mijn hart.  Maar ik ben er veel kwijt.  Eerlijk?  Ik denk dat ik mezelf een oog uitblèt moest ik de verhalen van Arthur kwijtraken.  Vandaar dat het www mij een ideale plek leek om ze bij te houden.

Wat je zegt over de naam van mijn site en hetgeen er terug te vinden is?  Ik kan je alleen maar bijtreden.  Oorspronkelijk was het de bedoeling dat er hier alleen maar brieven voor Arthur zouden verschijnen.  Het is echter zo dat ik al lang (lees: van toen ik een jaar of zes was) schrijfkriebels heb.  Deze plek is voor mij de ideale manier om te ontspannen.  De één kijkt graag naar series, de ander stuurt graag mails, ik schrijf graag.  Over een beetje vanalles.  Ik ben niet zo gek dat ik daarvoor twee domeinnamen ga aanschaffen, beste Blog Banaan.  Ik centraliseer.  Vandaar dat je hier tussen de brieven naar Arthur ook andere dingen terugvindt.  Zoals al ergens staat: ik kan het niet ALTIJD over Arthur hebben, de mensen raken dat ook beu.

Ik wil ook nog even repliceren op hetgeen je aanhaalt over mijn “Zeven op Zondag”-rubriek.  Je hebt gelijk, alweer.  Het is echter zo dat ik mezelf tot niets verplicht.  We moeten immers al genoeg, is het niet?  Hierbij beloof ik plechtig dat ik mijn best doe om er komende zondag eentje te plaatsen.  Ik heb alvast één onderwerp in mijn hoofd…

En wat je zegt in verband met dat succesvol bloggen: ik heb niet de intentie om hier succesvol mee te worden.  Zoals ik eerder al schreef: ik doe het omdat het voor mij een vorm van ontspanning is.  En alles wat erbij komt kijken, da’s mooi meegenomen.  Dat is hoe ik het zie.

Je hebt me best wel gekwetst met het versturen van deze mail, heb je daar even bij stilgestaan?  Ik had nooit verwacht om zoiets in mijn postvak te vinden.  Of ik daar naïef in ben?  Geen idee.  Ik heb er vandaag eventjes aan gedacht om deze site gewoon offline te halen.  Door jou.  Maar hey, het feit dat je dit hier nog kunt lezen, wil zeggen dat ik twee keer nagedacht heb.  Dat ik beslist heb om mij niet te laten doen door iemand die mij anoniem zijn mening duidelijk wil maken.  Natuurlijk heb je recht op jouw mening, iedereen heeft dat recht.  Ik kan het alleen maar oprecht jammer vinden dat je niet voor je mening durft uitkomen.  Ik vind het jammer dat er geen naam, geen gezicht achter die mening schuilgaat.

Ik kan je uitkafferen of ik kan je hier met de grond gelijk maken omdat er heel wat spelfouten in jouw mail staan, maar ik betwijfel of dit mij zou opluchten.  Hetgeen ik in bovenstaande alinea’s geschreven heb, lucht mij wel op.  En da’s wat telt.

Annick

Tags: ,

55 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

CommentLuv badge

Copyright © 2014-2019 De wereld van Arthur All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.4, from BuyNowShop.com.