0

Zeven op Zondag (7)

Posted by A_nnick. on 23 april 2017 in Zeven op Zondag |

zevenopzondag

Ik word meter! Of het nu van een jongen of van een meisje zal zijn, dat laat ik in het midden, maar dat ik meter word, dat staat buiten kijf. De proficiatjes en hartelijke gelukwensen zijn trouwens ter ere van mijn broerie en zijn madam die nummerke 2 ergens in augustus mogen verwelkomen. Duust diengn gaan kik me da kient onderneemn. 

 

de grote Sint-Paulus quiz!

Reklaam! Reklaam! Snel, schrijft u in voor het te laat is. Je steunt er Turies school mee!

 

Op 14.04.2017 dacht ik dat ik voor het laatste mijn BXL onthaalouders gezien had, maar ik mag nog wat langer in deze regio blijven rondhuppelen. Hieperdepiep voor mij! En vanzelfsprekend ook hieperdepiep voor mijn collega Emanuelle die ermee akkoord ging. Win-win voor allebei!

 

Wawasda vrijdag? Goffin deed eki zotjes precies!? Zaaaaaalig om te zien wat zo’n overwinning bij onze David teweegbracht. Tennis op topniveau!

 

Wawasda zaterdag? Kiekenvel en oorverdovende stilte bij het horen van het overlijden van Michele Scarponi. Michele who? Michele Scarponi. Italiaan. Wielrenner. Geliefde van zijn vrouw. Papa van een tweeling van vier. Gisteren kwam hij tijdens een trainingsritje frontaal tegen een busje terecht en zou hij – volgens de geschreven pers – onmiddellijk het leven gelaten hebben. Verschrikkelijk dat zo’n sportman op deze manier aan zijn einde komt. Triest.

 

Dit! Hartjes! Ik hoorde het een drietal weken geleden voor het eerst en was er He-Le-Maal weg van. En jij?

 

De affiche voor #RW17 is compleet. Wat dus impliceert dat het puzzelen kan beginnen. Een klepper zoals Nathaniel Rateliff & The Night Sweats wil ik absoluut gezien hebben, want vorig jaar waren zij voor mij zo ongeveer Het Hoogtepunt van Werchter. Indien er nu reacties komen over het feit dat zij Paul MCCartney beter vonden, alle begrip, maar wegens het niet goed kunnen verteren van één of andere groene wrap, lag ik tegen de tijd dat deze Beatle het podium beklom, af te zien in mijn tent. Bleh. Bij deze ken je ook mijn persoonlijke dieptepunt van #RW16…

Tags:

1

22 april 2017

Posted by A_nnick. on 22 april 2017 in Brieven |

Dag me’nertje! *

‘t Lijkt zo ongeveer duust joar geleden dat ik jou nog eens een brief schreef. Geen nood, naast de brieven die je hier vindt, beschik ik eveneens over een arsenaal van duust foto’s. And counting. Mocht je zin hebben, geeft op insta gerust even #dewereldvanarthur in en je kan er uren grasduinen naar hoe jij bent/was.

Wat word je groot! Je bent ondertussen vier jaar en iets meer dan twee maand en bent een echte mini-papa aan het worden. Ik zie het aan vanalles, aan je lach, aan je manier van praten, aan hoe je bent. Of er ook een stukje van mij in jou verborgen zit? Mensen die jou en mij kennen, zeggen dat je jouw joie de vivre van mij meekreeg. Insert een glunderende moeder. Want wat is er mooier dan te kunnen genieten van kleine, ogenschijnlijk onbelangrijke dingetjes? Je liefde voor muziek kreeg je blijkbaar ook van mij mee. Top! Ik kan de keren dat we samen het ganse huis ronddansten en headbangden en gitaar en drum speelden, al lang niet meer op één hand tellen. Nog even geduld en dan maken we samen heel wat optredens onveilig. Beloofd.

Onlangs vertoefden we een weekje in de caravan en ging ik met jou op wandeltocht. Onderstaande foto wil ik je niet onthouden, lieverd. Je straalt één en al verwondering uit en ik hoop oprecht dat je dit de rest van je leven blijft doen.

verwondering #dewereldvanarthur

Ik vind het ronduit heerlijk om met jou samen te zijn en nieuwe dingen te ontdekken. Samen naar het bos, samen even in de uitkijktoren gaan zitten, samen op zoek gaan naar wilde kastanjes, samen die kastanje planten en zien uitgroeien tot “een echte boom”,… Samen. Jij en ik. Voor altijd. Maar dat weet je ondertussen al.

Zoen,

je mama

 

*Mijn hartje, voor de mensen die niet zo met het Westvlams vertrouwd zijn.

Tags:

0

random; zelfmoord is laf…

Posted by A_nnick. on 10 april 2017 in Random |

Voor alle duidelijkheid, het zijn geen woorden die ik ooit gezegd heb/zou gaan zeggen. Ze kwamen voort uit de vingers van iemand die ze in een onbezonnen moment (?) op facebook (good ol’ facebook…) plaatste. Ik ben er niet zo de persoon voor om me zomaar in discussies te mengen, maar deze drie woorden maakten me boos en verdrietig tegelijkertijd. Daarom dus.

In eerste instantie wil ik even zeggen dat ik zelfmoord een verschrikkelijk woord vind. Ik gebruik bewust het woord zelfdoding. Om één of andere reden klinkt het in mijn hoofd zachter, dan zelf”moord”. De daad op zich wordt er niet minder erg door, dat niet, maar in mijn hoofd klinkt het milder.

Ok, ieder zijn eigen mening. Als x zelfdoding laf vindt, is dat zijn/haar idee. Niet het mijne.

zelfdoding laf lef egoistischCijfers

Wist je dat er in 2015 10 225 pogingen tot zelfdoding ondernomen werden? Dat zijn er zo’n 28 per dag… Wist je dat er meer mannen dan vrouwen een poging tot zelfdoding ondernemen? Wist je dat België met drie zelfdodingen per dag in de top 3 van Europa thuishoort? Zijn dat dan drie mensen die laf zijn en zomaar uit het leven stappen? Met mijn hand op mijn hart en enkele vrienden die er bewust voor gekozen hebben om er een einde aan te maken kan ik je voluit “neen” als antwoord geven.

Zowel U en V en W (of A en B en C, zo u wil), zagen geen enkele andere mogelijkheid meer om nog verder te kunnen. Geen van hen drie heeft zomaar beslist om uit het leven te stappen. Twee van hen zijn jaaaaaren van psycholoog naar therapeut naar psychiater getrokken in de hoop dat iemand hen dat nodige duwtje kon geven. Alledrie hebben ze er openhartig met bepaalde close-friends over gesproken, in de hoop dat dat hen zou helpen. Alledrie hadden ze op een bepaald moment genoeg van alle medicatie, van alle goedbedoelde gesprekken en van alle uitgestoken handen. Alledrie zagen ze zelfdoding als de enige mogelijkheid om te ontsnappen aan wat voor hen een onleefbare situatie geworden was. Alledrie hebben ze ervoor gekozen om ergens anders gelukkiger te kunnen zijn.

Laf/lef/egoïstisch

Ik heb heel wat mensen al heel wat verschillende meningen horen spuien. De één vindt het laf, van ander spreekt van lef en nog een ander zegt dat het vooral egoïstisch is.

Laf. Zoals in gemakzuchtig? Zo van “ik ga er maar vandoor, jullie zien maar waar jullie ergens uitkomen?” Ik denk het niet.

Egoïstisch dan? Zoals in “ik denk alleen maar aan mezelf, ik zorg er voor dat ik het ergens anders beter heb en laat jullie gewoon achter?” Ik denk het niet. A en B en C hebben veelvuldig nagedacht over wat hun daad bij hun naasten en bij hun vrienden teweeg zou brengen. A schreef zelfs nog heel wat brieven naar zijn vrienden, om ons nog vanalles te vertellen, om zichzelf te excuseren, om nog een laatste grapje te maken, om ons te vragen om regelmatig bij zijn mama en papa langs te gaan, om hem niet te vergeten,… Egoïstisch dus? Nope.

Eerlijk? Toen zowel A als B als C ervoor kozen om er niet meer mee door te gaan, heb ik gevloekt en gehuild en ben ik boos geweest. Want waarom “liepen zij weg van alle miserie en lieten ze ons gewoon achter”? Ja, zo heb ik gedacht. Zo denkt iedereen wel eens op het moment dat ze zoiets te horen krijgen, denk ik. Maar ook bij mij nam de rede op een bepaald moment de bovenhand en kon ik niet anders dan bedenken dat dit echt was wat ze wilden. En dat? Kunnen we alleen maar respecteren.

Meer weten?

www.zelfmoord1813.be (Je kan ook mailen en chatten en bellen. En ja, ik vind het verschrikkelijk dat de sitenaam het woord “zelfmoord” in plaats van “zelfdoding” bevat. Kan er daar iets aan gedaan worden aub?)

 

Tags:

2

Zeven op Zondag (6)

Posted by A_nnick. on 2 april 2017 in Zeven op Zondag |

zevenopzondagMijn lief die mij ten huwelijk vroeg. Nooistvazeleevn had ik gedacht dat hij mij ooit zo zou kunnen verrassen. Of ik “ja” gezegd heb? Mais bien sûr! En nu iedereen officieel op de hoogte gebracht is, mag het ook via deze weg kenbaar gemaakt worden. Wij zeggen ja! Wanneer? Heel binnenkort, want binnen een kleine twee maand is’t al van dat! ‘t Wordt dus geen traditioneel feest, maar hey, bekeek je ons al eens? Zo traditioneel zijn we nu toch ook weer niet? :)

Vandaag is zo ongeveer de mooiste dag van ‘t jaar. Hiephiephoera voor “De Ronde van Vlaanderen”. Behalve hier (snelsnel) een blogje uit mijn mouw schudden, zal je mij dus gewoon voor den teevee terugvinden vandaag. Hashtag RVV.

Mijn heerlijke lief viert vandaag ook zijn verjaardag. Kusjes en knuffels neemt hij in dank aan.

Een drietal weken geleden stopten Arthur en ik een wilde kastanje in dit zelfgeknutselde potje. Ziehier het resultaat na drie weken liefde, praatjes en water.

Een drietal weken geleden stopten Arthur en ik een wilde kastanje in dit zelfgeknutselde potje. Ziehier het resultaat na drie weken liefde, praatjes en water.

 

Vrijdag was alweer de laatste dag school vooraleer de paasvakantie van start gaat. De tijd vliegt! Vroeger vond ik het quatsj dat mensen zeiden dat de tijd sneller gaat, naarmate je ouder wordt. Ewel, ‘k ga ze nog gelijk moeten geven…

‘Plan B’ van Evi Renaux ligt in de rekken. Vorig jaar zo rond deze tijd verslond ik haar ‘Life on Sneakers” en ook dit boek is een pareltje. Anders dan het vorige, dat wel, maar: een pareltje! Met doe-opdrachten! Ver zit ik nog niet, maar ik schrijf er hier wel nog teen en tander over.

Mijn lief en ik gingen gisteren op trouwringenjacht. Vanzelfsprekend had ik hier en daar al even rondgekeken, maar ik keerde steeds naar die ene ring terug. Eentje van bij Hanne Schoofs. Haar winkeltje is gevestigd in de Wijngaardstraat in Antwerpen, waar nog enkele topjuwelenontwerpers gelegen zijn. Hanne nam ruim de tijd om ons te woord te staan, om verschillende ringen te tonen, verschillende materialen te bespreken en om ons volledig ons eigen ding te laten doen. Binnen dit en een maand gaan we ze passen. Spannend!

Mijn lief en ik gingen gisteren op trouwringenjacht. Vanzelfsprekend had ik hier en daar al even rondgekeken, maar ik keerde steeds naar die ene ring terug. Eentje van bij Hanne Schoofs. Haar winkeltje is gevestigd in de Wijngaardstraat in Antwerpen, waar nog enkele topjuwelenontwerpers gelegen zijn. Hanne nam ruim de tijd om ons te woord te staan, om verschillende ringen te tonen, verschillende materialen te bespreken en om ons volledig ons eigen ding te laten doen. Binnen dit en een maand gaan we ze passen. Spannend!

 

Tags:

0

Random; over gelukkig zijn.

Posted by A_nnick. on 20 maart 2017 in Random |

Ik beloofde je vroeger (eind 2015 om precies te zijn) al eens om het wat uitgebreider over “gelukkig zijn” te hebben. Toen vertelde ik dat ik me deur de band genoomn eigenlijk wel gelukkig mag prijzen.

Waddisda eigenlijk, gelukkig zijn?

Die twee woorden samen opzoeken in een woordenboek, lukt niet. Ge moet het dus doen met de betekenis van het bijvoeglijk naamwoord gelukkig. Volgens Van Dale betekent het evenveel als “voorspoedig” of “door het lot begunstigd”. Ewel, ik ben gelukkig.

Ik ben nogal zot van Het Huis, een programma dat een tijdje geleden alweer te zien was op Eén. Tijdens één van de afleveringen was Tom Waes in het huis op bezoek. Op een bepaald moment zei hij iets waarin ik mezelf Heel! Erg! Hard! herkende.

Je moet op het juiste moment wat geluk hebben of een kans krijgen om je te bewijzen, maar dan moet je het wel nog doen. En daar ligt volgens mij mijn kracht. Ik spreek altijd over geforceerd geluk.

‘t Is een zin die ik zelf ook gezegd zou kunnen hebben. Vaak – en ik hoop dat ik hiermee het lot niet tart – vind ik van mezelf dat ik oeresjanse heb. Maar – net zoals bij jou waarschijnlijk – krijg ik ook niet zomaar alles in mijn schoot geworpen.

Concreet. Wat maakt mij gelukkig?

Duust dingen kan ik hier opsommen. Doen? Ok!

de geur van een felle regenbui tijdens de zomer; een goeie gin; de hand van Arthur in de mijne; mijn lief die mij een zoen in mijn nek komt drukken terwijl ik het eten klaarmaak; liedjes; eten; een goed boek; ne warme choco; ‘t stoofke dat brandt; onze Siem die oprecht “merci” zegt voor wat-dan-ook; niet moeten aanschuiven richting mijn onthaalouders; dat ene kleedje wat je al zo lang wil, in de winkel zien hangen; een ganse dag in de welness doorbrengen; een berichtje van iemand van wie je het niet verwacht; reacties op mijn blog, jawel; mij in versgewassen lakens kunnen wentelen; eten (het feit dat dit er twee keer op staat, is geen toeval); festivallekes in de zomer; een boek waarin in me helemaal kan laten gaan; Yana die zo goed voor haar jongste broer zorgt; de radio opzetten en één van mijn favoriete nummerkes horen; de zon; de trein die op tijd rijdt; de juiste kassa kiezen; ‘s morgens een hap koude spaghettisaus naar binnen werken; in de plassen springen; de was buiten kunnen laten drogen; weten dat ik binnen dit en een goed jaar in mijn eigen huis ga wonen, samen met het lief en de koters; schoenen met en zonder hakjes; de Franse taal; een zoen, zomaar; een ijsvrije autoruit, met dank aan mijn lief; Arthur “mama” horen roepen als ik thuiskom; ongestoord kunnen douchen, of nog beter: ongestoord in bad kunnen gaan, met een shitload aan badschuim; verse sneeuw; schriftjes, notebooks, stiften, kleurpotloden; uitslapen (hoe lang is dat trouwens al geleden?); de laatste parkeerplaats innemen;…

Mijn kleine gelukjes in bovenstaande lijst zijn trouwens opgesomd in willekeurige volgorde.

Wist gij dat het vandaag de Internationale Dag van het Geluk is? Wat maakt jou gelukkig?

Tags:

26

Omdat het kinderboekendag is… en er valt iets te winnen

Posted by A_nnick. on 18 maart 2017 in Arthur tipt, Getest |

Onzen Arthur is gelijk een sponske. Zijn woordenschat groeit zienderogen en hij neemt vanalles op. Jahaaa, zowel positief als negatief. Af en toe moeten we grote broer en zus dus even wijzen op het feit dat ze er niet zomaar allerlei woorden uitflappen.

Lezen? Een must!

Vanzelfsprekend leren kinderen heel wat woorden door voorgelezen te worden. Ten huize Demedts wordt er heel wat gelezen. In eerste instantie door mij, alhoewel ik steeds meer het gevoel krijg dat ik steeds minder aan lezen toekom. Treinen naar het werk en ondertussen een boek kunnen verslinden, dat zou nogal eens iets zijn! Tot op heden wordt er hier echter gewoon in de zetel gelezen.

Arthur kan het ook wel hoor. Zo wat rommelen in zijn boekenbak om dan in de zetel te kruipen met een boek op schoot. Maar waar hij het meest van houdt, is van voorlezen. In bed. Het is hier dus al even een ritueeltje om voor het slapengaan een boekje te lezen. Of overdag, als hij het even wat rustiger aan wil doen.

mijn eigen boekje 2

Kinderboekendag

18 maart 2017 werd uitgeroepen tot kinderboekendag. Waddisda?, hoor ik je vragen. ‘t Is gewoon een dag waarop kinderboeken centraal staan. De dag werd in het leven geroepen door onder andere Siska Goeminne en Stefan Boonen. Die laatste is trouwens de auteur van de “Opa-boeken”, die ook in Turies boekenbak zitten. We hebben de man in kwestie trouwens in levende lijve ontmoet, ergens eind januari. Doet me eraan denken dat ik eigenlijk ook daar nog eens over zou moeten bloggen…

Mijn eigen boekje

Toen ik de kans kreeg om voor Arthur een gepersonaliseerd boekje te  laten maken, heb ik geen moment getwijfeld. En het moet gezegd: de boekjes van Mijn Eigen Boekje lezen vlot weg en Arthur is er (nog steeds) stekezot van.

Niet alleen lezen de boekjes heel vlot, ook het bestelproces is easypeasy. Je kiest voor wie je een boekje wil maken, geeft aan of het een jongen of een meisje is, kiest een verhaal, personaliseert het verhaal en plaatst je bestelling.

Mogelijkheden zat!

Bij Mijn Eigen Boekje kan je kiezen uit zes verschillende verhaaltjes. Voor Arthur koos ik voor “Arthur is jarig” en kreeg ik er ook nog eens “Arthur en het Sinterklaasmysterie” bovenop. Hij is helemaal tuk op het eerste, want herkent er zichzelf heel hard in: het mannetje in het boek heeft ook blonde haren en is ook net vier jaar geworden. Heerlijk!

mijn eigen boekje 1

Daarnaast kan je ook nog kiezen voor “Arthur de superheld”, “Arthur in Animatopia”, “Arthur in de dierentuin” en “Arthur in gekke kleren”.

Win!

Wil jij ook graag een gepersonaliseerd boekje voor jouw uk ontvangen? Laat in de comments hieronder even na wat jullie favoriete kinderboek is en misschien word jij wel één van de twee gelukkigen? De te winnen code is geldig voor het bestellen van 1 boekje, inclusief de verzendkosten binnen België en Nederland. Meedoen kan tot en met volgende week zondag (26.03.2017) middernacht. In de week die volgt, worden de winnaars via de facebookpagina van deze site bekendgemaakt. Niet getreurd hoor, als je niet won, want via deze code (ARTHUR2016MEB) krijg je nog tot en met eind mei 15% korting. Mooi, toch?

 

Tags: , , , ,

1

Annick breekt een lans voor Lieven Tavernier

Posted by A_nnick. on 8 maart 2017 in Muziek |

Ge kent ‘m niet? Ge moest u schamen. Neen, eigenljk niet. Tot voor 23 december vorig jaar wist ik begot niet wie Lieven Tavernier was. Tot Nele, die hippe, me uitnodigde voor een intiem concertje in De Garage in Bavegem. Ik denk dat er zo’n 60 man aanwezig was. Lekker kleinschalig. Puur genieten.

lieven tavernier

Credits: Christina Coene

 

Lieven en West-Vlamingen

Ik veronderstel dat de man in principe niets tegen West-Vlamingen heeft, maar kijk, voor een zingende Gentenaar is en blijft een West-Vlaming een ideaal object om liedjes aan elkaar te babbelen en bijgevolg dus over voldoende bindteksten te beschikken. Niet anders met Lieven Tavernier. Nog een sjans dat hij zich na het optreden verontschuldigde, of ik ging er nooit meer naartoe. :)

Lieven en zijn liedjes

Wie is die Lieven nu eigenlijk, hoor ik je vragen? Meestal volgen dan gegevens zoals het geboortejaar en dergelijke meer, maar ik vond op zijn site geen geboortedatum terug. Ik durf ook geen leeftijd op ‘m te plakken, kwestie van ‘m de volgende keer niet met rode kaken te moeten begroeten…

Wat ik je wel kan zeggen, is dat Lieven een tijdlang muziek- en boekenrecensent geweest is, en dat hij vooral bekend geworden is door het componeren van liedjes zoals “De eerste sneeuw” en “De fanfare van honger en dorst” die Jan De Wilde ons leerde kennen. Op Youtube vindt ge ook filmkens van Lieven zu, geen nood.

Welk genre Lieven brengt? Ik vind zijn repertoire nog het best te omschrijven als ontroerend, lyrisch, nostalgisch, melancholisch. Het zijn vaak de teksten die het ‘m doen, maar ook de muziek spreekt voor zich. Ooit zei hij dat niet de maker van de liedjes in het licht moet staan, maar wel wat hij maakt. Wel, ook zondag was het zo. De liedjes, de muziek, ze spraken voor zich.

Lieven en de live CD-opname

Alweer Nele die het me vroeg, niet lang na dat fameuze optreden in Bavegem. Of ik geen zin had om op 5 maart naar De Minard af te zakken, om Lieven nog eens aan het werk te zien. Minder intiem dan eind vorig jaar, waar ze enkel met zijn drieën op het podium stonden, maar met band. Niet zomaar een optredentje hoor, nope, er werd een heuse CD-opname aan het optreden gekoppeld. Lang moest ik niet nadenken. Jup, wij gaan mee. Wij, want ondertussen had ik mijn lief ook al warm gekregen om mee te gaan.

Lieven liet bij mij in eerste instantie een nogal zenuwachtige indruk na, maar na een tijdje had ik het gevoel dat hij steeds meer op zijn gemak was. En zijn muzikanten, jong, wawasda?  Eén voor één heel erg gepassioneerde mensen on stage, die leefden voor de muziek. Ik kan al niet wachten tot de CD uitkomt.

Ooooo, en dan vergeet ik het nog over Sarah Dhondt te hebben, de nachtegaal die de zes mannen op het podium even kwam vervoegen. Wat! Een! Stem!

Plusje? Lieven speelt gitaar én mondharmonica samen. Eeuwig respect!

Hebt gij al eens van Lieven Tavernier gehoord?  En leert ge mij misschien ook een ondergewaardeerde singersongwriter kennen?

 

Tags: , ,

2

Annick doet van #40dagenbloggen.

Posted by A_nnick. on 6 maart 2017 in Random |

Tot op gisteren is het hier nogal stillekes geweest, niet? Ik kreeg regelmatig mailtjes van mensen die vroegen of er iets met mij scheelde en ook vrienden vermeldden me fijntjes dat de blog nogal statisch was. Schoon verwoord trouwens, Mie!

40 dagen bloggen dus. Voor de technische uitleg moet je hier zijn. Kathleen legt je haarfijn uit hoe alles in zijn werk gaat. Meer nog: je kan zelf ook nog deelnemen.

40dagenbloggen

Moetjes/magjes?

Magjes. ‘t Is nu niet dat ik gevierendeeld zal worden omdat ik eens een dag oversla. Ik sloeg er btw al enkele over, want de diehards gingen op 1 maart al van start. Ik zie wel waar ik kom. Kathleen gaf me met haar idee in ieder geval een schop onder mijn blogkont.

Waarom was ‘t hier zo stil?

1000 redenen en toch geeneen. Ideetjes in overvloed. Een gigatekort aan tijd. Da’s altijd al zo geweest. Een tweetal weken terug zat ik met Sofie aan tafel. Sofie runt een huishouden en moedert over 5 kinderen en heeft een webshop en blogt. Iedere dag. ‘s Avonds/’s nachts als de kinderen in bed zitten, even tussendoor als ze naar school zijn, op ieder moment dat het haar uitkomt. Knap. Chapeau. Ik kan het niet. En hoewel ik het fijn zou vinden dat er hier weer wat meer leven in de brouwerij zou komen, ik vind het dubbel zo fijn om ‘s avonds met Arthur torens te bouwen, om samen verhaaltjes te verzinnen, om ‘m in bed te draaien en om daarna bij het lief in de zetel te zitten of om even op zwier te gaan met vriendjes. ‘t Is een heel moeilijke oefening voor mij: to blog or not to blog. Ik blog supergraag, ik geniet van iedere reactie die hier binnenkomt (reageer dus maar) en ik lees ook graag andere blogs. Helaas gebeurt ook dat de laatste tijd veel te weinig.

Prioriteiten dus. En die van mij liggen niet bij mijn blog. Klinkt dat je-ne-sais-pas-comment-dire? Ik weet het niet. Wat niet wil zeggen dat bloggen geen fijne bezigheid is. Het werkt ontspannend. Achter mijn laptop gaan zitten en mijn vingers laten losgehen. Merci dus, Kathleen, om #40dagenbloggen te lanceren. Ik ben benieuwd hoe ver ik raak. Kathleen was zo zotjes om alle bloggers wat ideetjes te geven. Eens zien wat ik er zoal allemaal uitpik. Btw, als jullie mij hier over teen of tander willen zien schrijven, geeft maar door eh, u vraag, ik schrijf. :)

En nu is het aan jullie: klikt gerust op “reactie”, ge moogt ook nekeer losgehen.

Tags:

1

Getest: Emma’s Kitchen

Posted by A_nnick. on 5 maart 2017 in Getest |

Je zag het een tweetal weken geleden waarschijnlijk al op Instagram passeren: samen met Sofie en Evelien werd ik uitgenodigd om Emma’s Kitchen te verkennen. Ik ga hier niet onnozel over doen: ik sprong een gat in de lucht, want het is Heel! Erg! Fijn! om als “kleine blogger” ook eens van de partij te mogen zijn op één of ander event. Hop, wij naar Antwerpen dus!

Photocredits: www.elle.be

Photocredits: www.elle.be

 

Emma. Who?

Emma ontsproot uit het brein van drie copains die hun kijk op voeding met de wereld willen delen. Emma is een gezonde, vrolijke dame die volop in het leven staat. Van hieruit vertrokken Pascal (iemand moet de baas zijn, toch?) en zijn vrienden om hun concept vorm te geven. Na een lange zoektocht (want zo’n zaak zet je nu eenmaal niet in één twee drie op poten), kwamen ze tot de conclusie dat ze resoluut voor “snelle” en “uitgebalanceerde voeding” zouden gaan.

Concreet? Bij Emma werkt de kok met natuurlijke ingrediënten, goede vetten en goede voedselcombinaties. Ik moet toegeven dat ik niet altijd even bewust kook en dus regelmatig teveel minder goede vetten gebruik en ook niet altijd voor “goede” voedselcombinaties (denk: patatjes, groensels en vlees*) ga, dus was ik heel benieuwd naar wat ze daar bij Emma onder verstaan.

Goede voedselcombinaties

Bij Emma’s Kitchen wordt geprobeerd om goede combinaties te maken tussen proteïnen en koolhydraten. Daarnaast willen ze snelle koolhydraten vermijden. Je zal er dus geen aardappelen of brood vinden, maar wel producten waarin trage koolhydraten zitten. Zoals quinoa.

Pascal heeft ons niet verteld dat koolhydraten slecht zijn, laat dat duidelijk zijn. Koolhydraten – en dat wist ik zelfs – zijn noodzakelijk voor het lichaam en zitten voornamelijk in groenten. En dat hebben ze bij Emma ook door. Alle maaltijden – eerlijk is eerlijk: de keuze is niet gigagroot, maar er is wel voldoende voor handen – bestaan voor 2/3 uit groenten. Groenten die Heel! Erg! Goed! bereid zijn, trouwens.

En in de praktijk?

Ik denk dat ik wel mag spreken voor Sofie, Evelien en mezelf als ik zeg dat we lekker gegeten hebben. Ik koos voor de juicy beef. Een vijftal minuutjes later kwam Pascal het gevraagde slaatje al brengen. Vijf minuten later, inderdaad, want in de keuken beschikt de kok over een hoogtechnisch snufje waardoor ze het vlees enkel maar in het masjien moet stoppen en op een knopje moet drukken. Zonder extra vetten toe te voegen. Echt. 1 minuut en 54 seconden later is het vleesje klaar. Saignant. Zoals ik het wou. De kok was niet weinig trots toen ze me liet proeven. En het mag gezegd worden: een steak vol smaak en lekker sappig. Scoooooore!

Naast de steak vond ik ook nog worteltjes, rode kool, rode biet, radijsjes, spinazie, kerstomaatjes en broccoli in mijn gerechtje terug. Yum!

En dan dessertjestijd! Hiervoor werken ze bij Emma’s Kitchen samen met Madam Bakster. Goede keuze. Definitely. Madam Bakster staat voor alles behalve geraffineerde suiker, dierlijke producten, tarwe en kunstmatige smaak- en bewaarmiddelen. Het resultaat? Een dessertenbordje om u tegen te zeggen. Vooral de Sunny Lemon Pie heeft mijn hart gestolen. Hoe ze het maakt? Geen idee. Waarmee? Leest gerust verder: avocado, citroensap, amandelen, havermout, kokosolie, esdoornsiroop, kokosroom, peannoten, pompoenpitten, lijnzaad, speltvlokken en rode vruchten. Yum. Again.

sunny lemon pie emma's kitchen madam bakster

Daarnaast kregen we ook de kans om de “yoghurttap” uit te testen. Identiek aan bier uit de tapkraan, maar dan met yoghurt. Bij Emma kan je zowel voor de traditionele yoghurt kiezen als voor de Griekse yoghurt. Daarnaast kan je opteren voor één van de drie toppings. Ik koos voor die met granola en kaneel en heb het me nog geen moment beklaagd.

yoghurt met granola en kaneel emma's kitchen

Getest en…

Goedgekeurd. Wat niet wil zeggen dat ik geen puntjes van kritiek heb. Pascal vroeg ons om kritisch te zijn en da’s dan ook wat we deden. Zo had ik moeite met het feit dat de broccoli in mijn slaatje volledig rauw was. Persoonlijk had ik het fijner gevonden mocht deze groente iet of wat gestoomd zijn zodat het iets sappiger was en daardoor aangenamer om richting slokdarm te vertrekken.

Een minnetje? Ik vond het jammer dat het eten in bakskes geserveerd werd, met plastic bestek. Het klopt in het concept van snel, maar ik vind het persoonlijk fijner om uit en mooi bord te eten. De bakskes zijn wel biologisch afbreekbaar, dat wel. Maar toch…

juicy beef emma's kitchen

Plus? De drankjes. Ik kende Jusré helemaal niet, maar jong, wat een smaakbommetje! Ter plaatse kreeg ik een Funny Bunny voorgeschoteld en in de goodie bag zat een Time Off. Een mengeling van 3 appels en 15 muntblaadjes. Top. Jusré biedt koudgeperste drankjes aan, naar het schijnt de meest geavanceerde methode om de voedingswaarde zo hoog mogelijk te houden.

jusré sapjes emma's kitchen

Plus? De ruimte. Niet gelekt en gelepeld maar een ietwat indrustriële look. Licht, met voldoende plaats om met grotere groepen samen te zitten, maar ook om gezellig met twee iets te gaan eten.

Nog een plusje? Ze geven wat ze beloofd hebben: healthy fastfood. Echt fast!

Ga ik terug? Zeker weten. Niet voor een romantische tête-à-tête met mijn liefste, daarvoor ken ik fijnere plekken, maar wel voor een snelle hap tussen het shoppen door.

Emma’s Kitchen vind je in Antwerpen, in de Groendalstraat nummerke 14. Of misschien zegt De Wilde Zee jou meer. :)

 

* En saus. Liefst veel…

Tags: , , , ,

1

27 december 2016

Posted by A_nnick. on 27 december 2016 in Brieven |

Dag mollie!

Jap, kweet ‘t keppe, ‘t is een eeuwigheid geleden dat ik jou nog eens een brief geschreven heb. Schaam op mij!

Ondertussen doorliep je met brio je peuterklasje bij juf Sofie en ben je al één trimester een mooie wolk in de wolkenklas bij juf Elisa. Bij juf Melanie eigenlijk, want juf Elisa heeft een baby in haar buik, zoals jij het zo mooi kan zeggen. Je doet het uitstekend, lieve keppe van mij. Van ons. :)

Iedere morgen dartel je vrolijk de schoolpoort binnen, om er de opvang onveilig te maken en ook ‘s avonds ben je je vrolijke zelf als ik je kom halen. Ook tijdens de opvang, want je mama is geen schoolpoortmoeder meer. Maar het lijkt je niet te deren, integendeel, want je liet me al verschillende keren verstaan dat je eigenlijk liever nog wat langer in de opvang gebleven was…

Je vriendjes? Die zijn grotendeels nog dezelfde als die van vorig jaar. Met Odiel als je bestie. Onafscheidelijk, jullie twee. Heeeerlijk om te zien! Volgende week staat er trouwens een playdate ingepland, jochei. Maar ook over Mona, Elise, Rowan en Lewis kan je maar moeilijk zwijgen.

Je wordt binnenkort vier jaar. De leeftijd om uitnodigingen voor verjaardagsfeestjes in ontvangst te mogen nemen, blijkbaar. Binnenkort staat het verjaardagsfeestje van Elise op het menu en twee weken daarna mag je de verjaardag van Odiel mee gaan vieren. Leeeeuuk!

Je mondje staat geen moment stil, lieve spraakwater van mij. Binnenkort staat er wel nog eens een afspraak met de logopediste op de kalender, want wat je zegt, is niet altijd even duidelijk. Benieuwd naar hoe dat zal gaan verlopen…

We hadden ons geen mooier “ons” kunnen voorstellen, lieve Arthur, blijf maar lekker je lieve zelf, varkie, je bent een topkerel!

Zoen,

je mama

Copyright © 2014-2017 De wereld van Arthur All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.4, from BuyNowShop.com.