3

random; over die man in de sauna

Posted by A_nnick. on 14 september 2016 in Random |

We zijn nogal van het type saunagangers, wij. Ik kreeg de smaak te pakken toen ik met een ondertussen-niet-meer-mijn-vriendje voor het eerst naar de sauna trok. Naar een privéwellness, zoals dat gezegd wordt. Waar ge niet gestoord wordt en twee uur kunt genieten van een sauna, een bubbelbad, een hammam, chillaxzetels en meer. Waar ge na die twee uur ook een rib uit uw lijf kwijt zijt. Want da’s duur, gast, duur!

sauna

Dus besloten mijn huidige lief en ik om ons vrijetijdsbudget niet enkel aan privéwelnessaangelegenheden te spenderen en eens te zien hoe het er in openbare welnesscentra aan toegaat. Ik kan het je alleen maar aanbevelen, die openbare wellnessfaciliteiten. Op nummer 1 staat bij ons De Veluwse Bron, zonder twijfel. Een aanrader, echt. Als ik je één tip mag geven? Trek er maar twee dagen voor uit, want op één dag raak je echt niet rond. (Tenzij je natuurlijk als een gek van sauna naar sauna en van stoombad naar opgietsessie sprint…)

En toch is er één moment geweest waarop ik mezelf zei dat ik nooistvanzijnlevenniemeer naar een openbare sauna zou gaan. Met dank aan die ene man.

Het liep tegen het einde van ons welnessavondje en mijn lief wou nog even in een sauna van 90°C. Ik zag een beetje tegen de warmte op en kroop dus maar in een iets minder warme cabine. Waar die man ook zat. Hij linksboven en ik rechtsonder. Je moet weten dat ik mijn bril niet aan had en bijgevolg dus op het eerste het beste bankje ga zitten. Kwestie van me niet onsterfelijk belachelijk te maken door van zo’n bank te tuimelen, kenjet… Nog geen drie minuten later hoor ik meneer nogal euh… seksueel getinte geluidjes produceren en op het moment dat ik hem aankijk, zie ik dat hij van piemelkentrek aan het doen is. Echt?! Ik keek snel weg, maar kon het niet laten om nog eens te kijken, om te zien of mijn ogen mij niet bedrogen. Waarop hij zich waarschijnlijk gesterkt voelde en fijntjes doorging. Totally in shock en ongelooflijk gedegouteerd ben ik de sauna uitgerend. Rechtstreeks naar die sauna waar mijn lief zat om het ‘m uitgelegd geprobeerd te krijgen. Resultaat: hij op zijn minst even gedegouteerd én woest. Tegen dat we aan de bewuste cabine aankwamen, was meneer natuurlijk al weg.

Waarom ik dit hier schrijf? Omdat dit nooistvanzijnlevennie gebeurd zou mogen zijn. Vrouwen zijn GEEN lustobjecten waar je je zomaar aan kunt vergapen. Laat staan dat je in hun bijzijn zomaar van piemelkentrek kunt gaan doen. En waarom ik dit nog schrijf? Omdat ik hoop dat – moest er jou ook iets gelijkaardigs overkomen – dat je dan wel durft reageren. En dat je niet – gelijk mij – wegvlucht, maar ‘m eens goe zijn vet geeft.

Tags: ,

6

As we speak, deel 11

Posted by A_nnick. on 9 september 2016 in As we speak |

banner as we speak

Ik heb jullie vanalles te vertellen, en welke rubriek is daar beter geschikt voor dan “As we speak”? Zet u ende leest.

Eten: toegegeven, ik moet meer op mijn eten letten. Het ging een ganse tijd Heel. Erg. Goed maar de rek is er een beetje af. Waardoor de naald van mijn weegschaal net niet doorslaat. Oef. In verstaanbare taal: ik blijf zo ongeveer op gewicht. Te zwaar, dat wel, maar ik blijf op mijn gewicht. :) Dat ik nooistvanzelevennie in een maatje 36 zal kunnen weet ik wel, maar het mag wel een maatje minder zijn. Daarom nam ik mij voor om binnenkort te gaan fitnessen. Stay tuned!

Lezen: Jong! Ik heb ein-de-lijk tijd om die ongeveer 50 boeken die in mijn boekenkast staan, te lezen. Want nee, ik moet geen wetenschappelijke werken en artikels rond sociale vaardigheden meer doorlezen en ik hoef ook geen kilo’s leerstof meer in mijn hoofd te proppen. Tijd voor chicklits dus, en ook voor dat heerlijke boek van Dirk De Wachter (waar ik ooit al eens in begon) en de rest van mijn Pile of Shame.

Schrijven: hoef ik ook niet meer te doen, yes. Meer tijd om te bloggen dus, ahjaaaa! Inspiratie in overvloed, maar het kwam er gewoonweg niet van. Behalve blogschrijfsels zal ik natuurlijk ook jobsgewijs moeten schrijven. Dagklappers invullen, verslagen neerpennen, you name it. Bij de weg, wist gij al dat ik een job heb? Als je me volgt op FB of Insta vast wel, want daar passeerde onlangs deze foto.

Muziek: mais bien sûr! Ik zweer bij een gezonde mix tussen Radio 1 en Stubru. Als het lief thuis is, staat ook Nostalgie regelmatig op en ik moet zeggen dat dat ook wel mijn ding is. Momenteel ben ik stekezot van I need never get old van Nathaniel Rateriff & The Night Sweats. Wedden dat jij het ook niet meer uit jouw hoofd krijgt? Ik zag hen trouwens aan het werk op Werchter, een paar maand geleden. Wat me eraan doet denken dat ik jullie zelfs daar geen verslagje over meegegeven heb. Komt er nog wel een aan, pinky promise. Het clipje van Rateliff en zijn vrienden is trouwens ronduit Hi-Laaaaa-Risch!

TV: ‘t Is september, ‘t is dus weer Thuistijd. Yesh! ‘t Is trouwens een gans nieuw TV-seizoen. Ik zag al enkele dingetjes de revue passeren, maar niets wat mij eigenlijk heel hard trof. Zo keken mijn lief en ik naar “Het grootste licht”, waar Gert Verhulst BV’s wat opdrachten laat doen. Niet mijn ding. Jullie? Kroost (op Vier) is dan wel weer iets wat ik zou kunnen volgen. Ik programmeerde het alvast op de digicorder… Waar ik ook iedere keer opnieuw heel hard van kan genieten is “Off the record” (Canvas). Laatst nog, met Daan, die – zoals je weet – niet veel fout kan doen bij mij. En schone vingers dat die heeft, jong! Echte pianohanden. Jahaaa, ik ben één van die personen die eerst naar de handen kijkt, in de plaats van naar de ogen, de mond of nog andere lichaamsdelen.

Shop ’till you drop: bijna niet. Gisteren ging ik wel met mijn bestie naar de ladiesnight van Giks, waar ik mijn cadeaubon die ik van Jeff & Julie kreeg, nuttig spendeerde. Ik kocht er zowaar een poncho een pracht van een sjaal. Nope, geen foto’s, ‘t is nog veel te warm daarvoor. Eeeeeen, ik kreeg er ook nog een cadeaubon van 25 euro bovenop. Gewoon, omdat ik het juiste knoopje uit de box toverde. Dubbele win!

Uitkijken naar: vanavond. Want we doen weer van DDD. DaphneDinnerDate. Twee keer per jaar gaan we met de Daphnemensjes ergens eten. Het ideale moment om even bij te babbelen en herinneringen op te halen. En naar 19 september ook natuurlijk. Of de 26ste, dat valt nog te bezien. Want daaaaaan… start ik voor het eerst in De Sociale Sector. Je hoort er snel meer van! Maar da’s lang niet alles, want binnenkort geeft ook Linske een verjaardagsdrink en op 1 november gaan mijn heerlijke lief en ik naar een hopelijk al even heerlijk optreden van Paul Simon. Datenight enal, owyeeeah!

Wat vind jij van het clipje van Nathaniel Rateliff? En wil je je teeleeviezietips met mij delen? Of mij laten weten waar ik zeker niet moet naar gaan kijken? (Wedden dat ik het wel doe? :)) En naar welk lichaamsdeel kijk jij eerst? Eerlijk eh.

Tags:

2

random; over, uit, afgelopen.

Posted by A_nnick. on 3 september 2016 in Random |

Schrik niet lieve lezer, de titel van deze post heeft niets te maken met mijn relatiestatus. Daarvoor kan ik enkel het woord “uitstekend” gebruiken.

Waarover dan wel? Over de opleiding Gezinswetenschappen. Facebookvriendjes hebben het al eerder te horen gekregen, alhoewel het nog niet officieel was. Waarom ik het er dan toch op gegooid heb? Als je “Het zal geen probleem zijn” als antwoord op de vraag “Mag u al verklappen of het al dan niet ok was?” krijgt. Ik veronderstelde dat de jury daar niet op zou terugkomen.

Nu is het echt officieel dus. Deze morgen, zo tussen 6 en 10 uur zouden de resultaten online komen. Zoals je waarschijnlijk al kon vermoeden was dedie ier al van iets voor zessen de bewuste pagina aan het refreshen. Zonder resultaat. Het werd er niet beter op toen ik druppelsgewijs andere studenten hun punten zag posten. En die van mij? Die bleven maar op zich wachten. Anyway, zo rond iets voor acht was het ook mijn beurt. De langverwachte mail zat – eindelijk – in mijn mailbox. Bibberend en bevend swipete ik van de ene naar de andere pagina om uiteindelijk dit te zien:

resultaten derde jaar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met een 17 voor mijn eindproef?! Eerlijk? Ik wist best wel dat het ok zou gaan zijn, maar dat ik effectief een 17 op mijn puntenblad te zien zou krijgen? Dat niet. Dat ik Heel. Aangenaam. Verrast ben, mag dus geen twijfel lijden. Ik ben geslaagd voor de derde opleidingsfase en heb dus bijgevolg het diploma “Bachelor in de Gezinswetenschappen” op zak. Yes! Dat dit mij gelukt is, is in de eerste plaats aan mezelf te danken, daar moet niet onozel over gedaan worden. Maar ook enkele andere mensen verdienen een spreekwoordelijk bloemetje:

Mijn lief, met stip op één. Om mij de kans te geven om de opleiding aan te vatten met een amper zes maand oude uk. Om er iedere zaterdag voor de gasten te zijn terwijl ik in de les zat en pizza/durum ging eten over de middag. Om te luisteren naar mijn verzuchtingen. Om mij moed in te spreken. Om mijn lief te zijn.
Mijn higvriendjes. Omdat zij als geen ander snappen wat voor dingen we verwezenlijkt hebben. Omdat ze – samen met mij – gevloekt, gehuild en vooral gelachen hebben. Omdat ik weet dat het afgestudeerd zijn geen einde van onze vriendschap betekent.
Mijn familie en vrienden. Omdat ze schouderklopjes bleven uitdelen, over and over again. Omdat ze mijn familie en vrienden zijn.
En tot slot aan al diegene die zich niet in bovenstaande categorieën terugvinden, maar mij duimkes en motiverende woorden stuurden.
Dikke merci. Echt.

‘t Is een beetje een dubbel gevoel, zo weten dat het nu echt wel afgelopen is. Natuurlijk ben ik zotkotent dat ik op zaterdag niet op een ontieglijk vroeg uur uit mijn bed moet. En natuurlijk stoort het mij niet dat ik nu op vrijdagavond een uitje kan plannen zonder dat het stemmetje in mijn hoofd fluistert dat ik morgen wel fris en monter in de les moet zitten. Vanzelfsprekend vind ik het fijn dat mijn weekend nu weer twee volle dagen telt. Langs de andere kant: ik ga mijn higvriendjes missen. Gigantisch hard. Uren brachten we samen door: op de trein, in de (soms veel te koude) aula’s, op een terrasje met een durum in de hand, in de pizzeria,… Het zal raar doen om mij zaterdag gewoon te kunnen omdraaien om nog even verder te soezen. Alleh, volgende zaterdag dan toch, want vandaag werd ik op school verwacht om te speeddaten met eventuele nieuwe studenten. Mocht jij trouwens zin hebben om de opleiding te starten, niet twijfelen, gewoon doen!

Stiekem heb ik nog altijd zin om verder te studeren. Wat precies, dat weet ik nog niet echt. Wel is het zo dat ik aankomende woensdag naar een infosessie over de SLO in Gent ga. Eftjes mijn oor te luisteren leggen, kan geen kwaad…

En vanavond doen we van gezinnigheid. Wij vijf, onze voetjes onder tafel, af en toe richting buffet wandelen en vooral: genieten.

Wat zijn jouw weekendplannen?

Tags: , , ,

0

random; over diene eerste schooldag (in het kleuterklaske)

Posted by A_nnick. on 1 september 2016 in Random |

Klopt, tinernet werd vandaag al overspoeld door mama’s die iets over diene eerste schooldag te vertellen hebben. Ik ben ook zo’n mama, jap.

Onzen Arthur zag het al heeeeeelemaal zitten om naar de wolkenklas te trekken. En al zeker sinds hij maandagavond eens op verkenning mocht gaan in zijn klasje. Hij wou er zelfs overnachten, maar dat vond juf Elisa dan weer geen zo’n goed idee. Zelfs niet als ik ‘s morgens verse koffiekoeken zou komen brengen. Tssss, die juffen, ‘t zijn er toch ook niemeer gelijk vroeger zu… :)

Vandaag was dus D-day. Mijn lief had gevraagd of hij wat later op zijn werkplek mocht verschijnen zodat hij kon meegaan om Turie af te zetten. Geef toe, toch fijn voor een kind als zowel zijn mama als zijn papa aanwezig kunnen zijn op 1 september? Arthur beaamt volmondig.

Starten deden we op de speelplaats – nadat we onszelf op een koffietje getrakteerd hadden. Al snel kreeg Arthur Odiel in het oog, waarop we luidkeels “Eilaaa, Odiiiieeel!” hoorden. ‘t Kind van zijn moeder, dat manneke… In no time waren ze alweer zotjes aan het doen. Dat belooft voor het aankomende jaar.

partners in crime

Iets laten arriveerden alle leerkrachten. Volleeeeedig in vakantiestemming. Letterlijk in vakantiestemming: ze waren gewapend met zonnecrème, een zonnebril tot zelfs zwemvliezen toe. Nadat ze uit volle borst het Sint-Pauluslied gezongen hadden, werd het stilaan tijd om naar de klasjes te vertrekken. Arthur vertoeft dit jaar – zoals eerder al gezegd – in de wolkenklas. Alle klassen kregen een nieuwe naam en ook de school hanteert een totaal nieuwe manier van werken. Ik laat jullie er snel wel meer over weten. Ojaaa, trekt gerust aan mijn mouw, mocht ik het vergeten. Gezwind ging meneerke naast Odieleke (hajaa, naast wie anders?) zitten, maar algauw kwam hij nog eens terug voor een keppe. En voor nog één. En nog één. Stoere man, klein hartje, die uk van ons. Traantjes vloeiden er echter niet. Stoere man, die uk van ons. :)

Juf Elisa wist me vanavond (zo rond een uur of drie, want dan is de school al uit) te vertellen dat Arthur een reuzefijne dag achter de rug heeft. Op naar meer van die dagen!

Waarmee ik mijn dag gevuld heb? Met een ontbijtje in de razenddrukke Ikea. Nope, niet alleen, want ik had Evelien uitgenodigd om met me mee te gaan. Haar Ella ging vandaag echt voor het eerst naar school. Omdat ik weet hoe hard mamahartjes tekeer kunnen gaan, dacht ik dat ik zo misschien een beetje haar gedachten zou kunnen verzetten. Winwin toch? Ik een ontbijtmaatje en zij niet de hele tijd met haar hoofd bij Ella. En een fijne babbel. Alweer. We wachten dus echtigecht zo lang niet meer eh? :)

De rest van de dag werd in beslag genomen door project Living. Opruimen tijdens de vakantie is er een beetje (veel) bij ingeschoten, waardoor ik echt wel eens een inhaalmanoeuvre mocht gaan ondernemen. En ik geef toe, het zorgde zowaar voor rust in mijn hoofd.

rommeltje

living opgeruimd living opgeruimd 1

 

Hoe verliep de eerste schooldag bij die koters van jullie? En wat vrat jij (uit)?

Tags: ,

3

As we speak; deel 10

Posted by A_nnick. on 22 juli 2016 in As we speak |

banner as we speak
Dat het hier verdacht stil is. Jahaaa, ik kan je gedachten lezen, lezer. Vind ik zelf trouwens ook hoor, ik volg je volledig.

De laatste tijd had ik het Heel Erg Druk met school, want er zaten enkele deadlines aan te komen. Lees: eindwerkgekte, afronden van mijn stageverslag, de allerlaatste examenleerstof in dat arme hoofd van mij proppen,… Maar hey, het heeft geloond hoor, want ik heb *tromgeroffel* geen herexamens. Geen, je leest het goed. Doe gerust even van vreugdedansje, samen met mij. :)

Benieuwd naar mijn resultaten? Hieronder.

puntenblad

Jap, er staat een negen op mijn puntenblad. Voor ethische vraagstukken bij kinderen en jongeren. Da’s “niet geslaagd”, ook dat klopt. Maar het is een vak dat ik kan tolereren en da’s wat ik in eerste instantie ging doen. Tot ik mij toch opnieuw moest inschrijven voor het afleggen van mijn thesis in tweede zit (bewust voor gekozen, jawel) en besloot om er dat vak toch bij te nemen. Wat dus impliceert dat ik straks nog eventjes een werkstuk uit mijn mouw moet schudden. Het streverke in mij hoor, want de nonchalante Annick zou gewoon haar tolerantiepunt inzetten.

De tweede reden waarom het hier momenteel oorverdovend stil is, is dat ik dus volop bezig ben met het bijwerken van mijn thesis. Ik koos ervoor om ‘m in tweede zit in te dienen en te verdedigen. Mijn plan is om ‘m rond 1 augustus helemaal af te hebben, afgedrukt enal. Of dat zal lukken, weet ik je binnenkort wel te vertellen.

Geen twee redenen zonder drie, dus geef ik je deze ook nog even mee. Ik geniet. Voluit en voe duust. Van Arthur, van het mooie weer, van de tijd die we samen kunnen doorbrengen,… Van mijn lief die sinds gisteren iets meer dan drie weken verlof heeft, van zonnen, van watergeweergevechten, van koffietjes op het terras en van de vele babbels met de vele lieve mensen op de camping.

Een laatste reden die de stilte hier een beetje verklaart, is dat ik hard aan het nadenken ben over wat ik met mijn blogje wil aanvangen. Ik ben niet van plan om ermee te stoppen, dat niet, maar het is niet meer wat het oorspronkelijk was. De titel dekt de lading niet meer en over de lay-out ben ik ook niet zo tevreden. Hier en daar ben ik dus wat informatie aan het opsnorren over hoe ik het wil aanpakken. Nadenken over een nieuwe naam hoort daar ook bij. Ik zit al met teen en tander in mijn hoofd, maar heb nog geen concrete plannen. Ze zitten er wel aan te komen, dus hoor je er zeker en vast nog van.

Aangezien de zon de voorbije dagen hier (in Dardenn) onophoudelijk scheen, was onze dag een aaneenschakeling van zandbak-en zwembaddingen. Heerlijk om te zien hoe onze uk in no time vriendschap sloot met andere kindertjes die op de camping zijn. Heerlijk ook voor mij, om eens meer dan twee bladzijden te kunnen lezen zonder “gestoord” te worden. Niet dat ik me niet graag over Arthur ontferm, integendeel, maar soms is het gewoon fijn om een boek te kunnen lezen zonder ‘m om de vijf voeten aan de kant te moeten leggen.

As we speak kijk ik dus ook (bijna) geen TV. Hooguit eens zo rond halfvijf, vijf uur om te kijken hoe het zit in de Tour de France. Die – volgens mij – sinds gisteren nu wel helemaal in de plooi gevallen lijkt. Froomie! Applaus! Ik hou ervan om ‘m bezig te zien. Zoals tijdens die afdaling van de Peyresourdre. Kiekenvel! En toch ben ik sinds de betekenissen van Armstrong een tikkeltje op mijn hoede, alhoewel ik dat eigenlijk niet zou willen… Wat als hij binnen dit en tien jaar ook bij Oprah op de bank gaat zitten?

As we speak doe ik dus ook niet shop ’till you drop. Desondanks de solden. Misschien trek ik binnenkort – op een minder mooie dag – wel eens met mijn liefje richting Trier, want naar het schijnt is er daar wel een fijn winkelcentrum. Nee, eigenlijk ben ik niet helemaal eerlijk, ik kocht wel twee paar schoenen vorige week. Eén paar slippers en een paar sandaaltjes. Voor geen geld. Alleh, voor bijna geen geld.

As we speak luister ik dus ook niet zo vaak naar muziek. Niet bewust althans. De radio staat hier best wel vaak (lees: zo goed of altijd) op, maar het is niet zo dat ik bewust naar nieuwe dingen op zoek ben. Wel heb ik op #rw16 een paar (voor mij) nieuwe bands ontdekt, waaronder Puggy, waar ik zeker meer van wil horen.

Een versie van op Rock Werchter vond ik niet, dus moet je het maar even met deze doen. Maar hey, ‘t is ook goed hoor, hierboven. :)

As we speak ben ik nogal aan het lezen geslaan. Nog altijd in “De waarheid over de zaak Harry Quebert”, met als doel om ‘m nu toch eindelijk (!!) wel eens uit te lezen. Het is immers al de derde keer dat ik eraan begin. Stttt, niet doorvertellen…

En jij? Heb je verlof? Waaraan spendeer jij jouw tijd?

Tags:

3

Annick Vlogt (1): over de midzomernachtrun

Posted by A_nnick. on 20 juni 2016 in Annick Vlogt |

Midzomernachtrun 2016

 

 

 

 

 

 

 

 

Ier is ‘m, ier is ‘m!  Mijn allereerste vlogje. Speciaal voor jullie, mijn lieve lezertjes. Of hij ook effectief voor iedereen begrijpbaar is, valt te betwijfelen, want ik praat nogal dialectisch. West-Vlaams zoals je het nog nooit hoorde. Op voorhand dus al mijn excuses hiervoor, en moest het zo zijn dat je het in Keulen hoort donderen, dan gooi je het hier maar in de comments hieronder. Ojaaa, mijn videobewerkingsskills zijn eigenlijk nog zo goed als onbestaand, ik heb ze gewoon allemaal op youtube gegooid om daarna aan elkaar te plakken. Tips & tricks zijn altijd welkom, waarvoor dank.

En voor nu? Veel plezier met het kijken naar deze vlog. :)

En voor straks? Geef gerust feedback, daar wordt een mens beter van. Merciii!

Tags: , , ,

5

random; over mijn conditie & Runkeeper

Posted by A_nnick. on 17 juni 2016 in Random |

Ik sakker af en toe dat ik geen conditie heb. Maar met sakkeren kom je niet verder, en jezelf wentelen in zelfmedelijden is ook al geen goed idee.

Iets met koe en horens dus. Lang, heel lang geleden heb ik ooit eens de 5 km met Evi en Start to run uitgelopen. Maar echt, heel lang geleden. Wat minder lang geleden begon ik er opnieuw aan, maar om de één of andere (drog)reden, lukt het mij maar niet om ‘m volledig af te werken. Tegenwoordig loop ik zonder Evi, op mijn eigen tempo en geeft mijn lijf zelf wel aan of het nog verder kan. Chill dus.

20160616_210321

Lopen doe ik al-tijd met muziek in mijn oren. Momenteel is dat nog een mix van mijn 100 favorietjes aller tijden, maar ik moest er maar eens werk van maken om “loopmuziek” op mijn smartphone te installeren. Kwestie van een goed loopritme te vinden, dat ook. Je moet je dus zeker en vast niet inhouden als je je loopmuzieklijst met mij wil delen.

Een maand geleden ontdekte ik Runkeeper, een app die doet wat ‘ie moet. Je kan er om te beginnen heel wat verschillende activiteiten selecteren, gaande van wandelen, fietsen en lopen over roeien en zwemmen, tot skiën en snowboarden. Door middel van de locatie geeft de app weer waar je precies – in mijn geval – gelopen hebt. Niet alleen waar je gelopen hebt, kom je te weten, maar ook de precieze afstand, hoe lang je gelopen hebt, hoe lang je (gemiddeld) over 1 km doet en hoeveel calorieën je daarbij verbrand hebt. Runkeeper vertelt je ook over je persoonlijke records, zoals wanneer de langste looptijd gemeten werd, wanneer je de meeste calorieën verbrand hebt, wat de verste afstand is,…

20160616_214410

Ook fijn: bij Runkeeper kan je vriendjes maken en ook hun statistieken bekijken. En beter willen doen dan hen. Watch out, Nele, er komt een dag dat ik sneller en verder loop dan jij. :p

Over mijn conditie? Het gaat de goede kant op, al zeg ik het zelf. Gisteren liep ik voor het eerst – sinds echt heeeeel lange tijd – 5 km zonder ook maar één stukje te wandelen. Vuurwerk!  Slingers!  Taart!  Ahnee, geen taart, want van taart word je dik.

Morgen is D-day, want dan lopen Nele en ik mee met de Midzomernachtrun in Gent. Chill hoor, we gaan voor 5 kilometer, wat gelijk staat aan een rondje Watersportbaan. Gewoontjes, da’s wat ik ook dacht. Maar de FunRun zou de FunRun niet zijn moesten er geen speciallekes voorzien zijn. Op de site wordt alvast veel muziek, licht en vuur beloofd. Soon on Instagram dus. Ojaaa, en straks mag ik mijn loopnummer gaan afhalen. 9414.

Lopen dus.  Waar moet je daarvoor zijn? Kan overal, eigenlijk. Vroeger liep ik in het dorp meestal langs een baantje naast de autosnelweg, maar – eerlijk is eerlijk – da’s saai.  Nu, ik moet er ook wel bij zeggen dat ik liefst niet te ver weg van ons huis liep, want als ik niet meer kon, moest ik ook nog gans dienen trot naar huis wandelen.

Tegenwoordig ga ik regelmatig naar de Watersportbaan in Gent, maar ook het Parkbos hier in SDW heeft mijn hart gestolen. En naar het schijnt, is de afstand tussen ons huis en dat van mijn broerie ook ongeveer 5 km, dus moet ik die route ook eens in overweging nemen.

20160616_205926

Hoe zit het met jouw loopvoornemens die je ooit gemaakt hebt? En met jouw conditie? En worden we vriendjes op Runkeeper? :)

Tags: , , , , ,

5

Waanzinnige Woensdag #7

Posted by A_nnick. on 16 juni 2016 in Waanzinnige Woensdag |

Mijn examens zijn achter de rug, wat dus impliceert dat ik Arthur op woensdag op school kan afhalen als de school uit is. Hij is al verschillende keren meegegaan met zijn vriendje Odiel, maar gisteren koos ik er voor om ‘m dicht bij mij te hebben.

Ik moest in de voormiddag toch in Merelbeke zijn, en Merelbeke link ik automatisch met de A.C.Tion.  Ahjaa, want zo zeggen wij dat toch, Esther? :) Duizend en één geriefje aan duizend en één kleine prijsjes. Ik kocht twee schilderdoeken, 4 pullen verf en 10 penselen. En dat allemaal voor de niet zo ronde som van 11.84 eurootjes. Geef toe, daarvoor kan je niet sukkelen, toch?

Arthur was al aan het trappelen van ongeduld, maar aangezien hij er nogal moetjes uitzag, besloot ik om ‘m eerst een dutje te laten doen. Dik tegen zijn zin, ma bon. Moeders wil is wet enal…

Zoals altijd – ahum – is de tafel vooraleer we beginnen met knutselen (bijna) één uit de boekskes. Alhoewel ik op voorhand al wist dat dit niet lang zo zou blijven, vond ik het toch fijn om alles zo “gestyled” te hebben. Ahum.

IMG_20160615_150929.1

Arthur moest en zou iets schilderen voor “zijn” juf Sofie. Steekezot is hij van haar. Wat zich vertaalt in het geven van een zoen en/of een knuffel als de school gedaan is tot zinnen als “Mama, juf Sofie mag bij ons slapen eh, vandaag?”. Ik kan ‘m geen ongelijk geven: zijn juf Sofie is de allerliefste. Alleh, de allerliefste juf dan toch. Zijn mama is de allerliefste tout court.

Schilderen voor juf Sofie dus. Rekening houdend met zijn attention span van 10 minuten, hooguit een kwartier, werd het tijd om eraan te beginnen. We kliederden er op los, met penselen en wattenstaafjes en vooral: met onze vingers. Superfijn om verf aan je vingertoppen te smeren en die dan boven het doek uit te schudden. Klopt, het was leuk geweest om ook daar een foto van te hebben, maar aangezien ik ook last had van verfvingers, was dit onmogelijk.

20160615_160610.1

Na een tiental minuten (told you!) kreeg meneertje er genoeg van en werd het hoog tijd om iets anders te gaan doen. En mama? Die kon beginnen opruimen. Note to self? In ‘t vervolg gazettepapier op tafel leggen, dan moet je niet zo hard schrobben om alle verf weg te krijgen…

Dat “iets anders” werd rusten. In de zetel. Wat totaaaal niet van zijn gewoonte is. Toen ik bij ‘m kwam, voelde hij ook warmer aan. De thermometer gaf mij gelijk. Koortsigheid. ‘t Patatje. Blijkbaar was zijn nachtrust wel goud waard, want deze ochtend was hij rond halfzes al een opruimlied aan het kwelen. Jahaaa, zo gaat dat dan met van die actieve kinders20160615_175144

Ojaaa, benieuwd naar het resultaat?  Tadaaaaaa!

20160616_075738.1

Wat doe jij op woensdagnamiddag met jouw uk(kies)?

Tags: ,

6

random; de “ik-als-blogger”-tag

Posted by A_nnick. on 13 juni 2016 in Random |

Blog

Deze tag zag ik daarnet passeren bij Kimberley en ik vond het wel fijn om ‘m over te nemen. Gewoon omdat het mij wel even laat nadenken over wie ik als blogger ben. Want geef toe, dat bloggen bij mij, dat staat de laatste tijd wel op een heel laag pitje. Dat zie ik ook aan de cijfertjes waarmee Analytics me regelmatig mee om de oren slaat. Niet dat ik cijfertjes het allerbelangrijkste vind, absoluut niet, maar ik steek niet onder stoelen of banken dat ik het niet fijn vind als er hier wat (meer) volk over de vloer komt. Ma bon, ook dat keert wel weer. :)

Waar haal jij de meeste inspiratie vandaan?

Ik haal mijn inspiratie eigenlijk uit wat er zich op een bepaald moment voordoet. Dat kan een nieuwsfeit zijn dat me raakt, maar evengoed iets wat ik gegeten heb en superlekker vond en dus wil delen. Oorspronkelijk startte ik deze blog om Arthur later een inkijk te geven op zijn leventje als kleine uk, maar ondertussen vind je hier heel wat meer terug. Da’s te danken aan het feit dat ik graag schrijf.

Ik kan niet zeggen dat mijn blog over een bepaalde niche gaat, de thema’s die aan bod komen zijn echt wel ruim. Hoe meer je je op een bepaalde niche richt, hoe gerichter je bezoekers zullen zijn, wordt wel eens gezegd. Maar eerlijk? Ik schrijf gewoon graag over de dingen die ik leuk vind. En dat zijn toevallig veel verschillende zaken. :)

Wat eet of drink jij tijdens het bloggen?

Momenteel is dat een glas water. Omdat je lichaam nu eenmaal veel water nodig heeft. Eten tijdens het bloggen doe ik eigenlijk bijna nooit, want dan moet ik dat achteraf ook nog eens opruimen. Smospot hoor, ik.

Als jij een jaaroverzicht maakt over je blog, wanneer begin je daar dan mee?

Jaaroverzicht? Oink? Nog nooit gedaan. Ik weet ook niet goed wat er met de vraag bedoeld wordt. Gaat het a) over een jaaroverzicht waarin je weergeeft wat het afgelopen jaar de meest gelezen, meest leuke, meest… blog was? Of gaat het over b) een overzicht voor het komende jaar?

Ook dat laatste doe ik niet hoor. Waar ik me wel al aan gewaagd heb, is aan een opstellen van een maandkalender. Wegens het vele studeren, stage lopen en huishoudelijke klusjes, heb ik die planning nog nooit helemaal volgehouden. Ik ben wel van plan om er binnenkort weer eens wat meer regelmaat in te steken. Beetje bij beetje.

Wat is het meest waardevolle dat jij als blogger geleerd hebt?

Dat ik de lat niet te hoog moet leggen: het bloggen moet vooral ontspannend blijven. Vandaar dat de regelmaat zo af en toe wel eens zoek is…

Dat het wel ok is om je kwetsbaar op te stellen. En toch durf ik bepaalde blogs die nu nog in concepten staan, niet te publiceren…

Wat is voor jou het beste moment om te bloggen?

Ik blog liefst op het moment dat het stil is, zodat ik niet constant “mamaaaa!”, “Anniiiiiick” of aanverwanten moet horen. Ik zweer het je: soms moet ik op vier plaatsen tegelijkertijd zijn.

Bloggen op het moment dat het stil is, wilde vroeger zeggen: op momenten dat Arthur sliep, Yana naar de scouts was en Siem tegen een bal sjotte. Nu blog ik vooral ‘s avonds – met vandaag als uitzondering, knal op de middag (omdat ik geen zin heb om mijn keuken aan de kant te doen).

Wat zou je nog willen bereiken als blogger?

Eerlijk is eerlijk: ik zou het wel fijn vinden moest mijn blog nog meer bezoekers trekken.

Daarnaast ben ik blij met mijn manier van bloggen: ik heb een eigen stijl ontwikkeld en ik ben niet overstag gegaan voor de vele samenwerkingen, reviews, winacties en dergelijke die ik momenteel bij heeeeeeel veel andere blogs zie verschijnen. Elk zijn ding natuurlijk, maar ik vind het – net zoals Kimberley – veel fijner om gepersonaliseerde blogs te lezen. Vooraleer mij hier iemand zegt dat ik dat toch ook doe: da’s correct. Af en toe passeert hier ook eens een review/winactie de revue, maar da’s dan gewoon omdat ik echtigecht achter het product of dienst sta. Ik kan me niet voorstellen dat je alles “waauw” en “cool” en “top” en “chique” en “komaan, je moest al in de winkel zijn om dit te kopen” vindt. Mijn mening, bloglezerke, mijn mening.

Wat ik nog wil bereiken? Wat meer regelmaat in het bloggen. Ik weet het, het is een beetje in tegenstelling tot wat ik enkele alinea’s hierboven verkondigd heb, maar het is wel zo. Ik wil kunnen zeggen dat er blogs verschijnen op vaste dagen: pakweg de maandag, woensdag en vrijdag. Ma bon, dat zien we dan wel weer.

Voel jij je vaak onzeker na het publiceren van een artikel?

Soms wel, maar meestal helemaal niet. Ik schrijf wat ik schrijf en hetgeen waaraan ik twijfel blijft gewoon in concepten staan.

Heb jij veel contact met collega bloggers?

Eigenlijk te weinig. Ik deed wel al eens van minibloggermeeting met enkele andere bloggers, maar daar blijft het zo wat bij. Ook heb ik wel al bloggers ontmoet tijdens bepaalde events en volg ik hen sindsdien wel via hun social media-kanalen, maar IRL heb ik te weinig contact met medebloggers. Maar hey, ‘t schoolken is zo goed als afgelopen, dus heb ik op zaterdag plots weer zeeën van tijd.

Wat voor muziek of welke tv zender heb je het liefst aan onder het bloggen?

Vaak staat hier gewoon Radio 1 op. TV-kijken en bloggen op hetzelfde moment kan ik niet aan. Multitasken is gewoon niet echt aan mij besteed.

Op welke dag ontstaan bij jou de meeste artikelen?

Wat een vraag! Ik moet je het antwoord echt wel schuldig blijven, want ik heb hoegenaamd geen dag waarop bij mij de meeste artikels ontstaan. Ideeën kunnen bij mij op de meest vreemde momenten opborrelen en dan noteer ik gewoon een staakwoord in mijn smartphone zodat ik er eens iets rond kan uitwerken. Op sommige dagen is er ook gewoonweg geen inspiratie, kan ook. Ik heb mezelf niet de verplichting opgelegd om iedere dag te bloggen omdat ik weet dat het dan op niets uitdraait en dat ik – moest ik iedere dag bloggen – geen kwalitatieve blogs meer aflever.

Op welk artikel op je blog ben jij het meest trots?

Het artikel waarin ik pleitte voor het inschakelen van een psycholoog blijf ik één van mijn meest beste artikels vinden. Deels omdat ik me kwetsbaar opgesteld heb en ik dat ook bij anderen een heel erg mooie eigenschap vind, maar vooral omdat ik er – via mail – heel mooie reacties en verhalen van anderen op gekregen heb. Hartverwarmend om te zien dat je soms dat ene duwtje voor de andere kan zijn.

Waarom zou iemand een blog moeten starten?

Ojooooo, nog zo’n moeilijke vraag. In de eerste plaats omdat je graag schrijft en dat met anderen wil delen, omdat je het leuk vindt om artikels met op het www te zwieren, omdat het jouw manier van ontspannen is,…

Wie zou jij willen vragen deze tag ook in te vullen?

Ik ga er geen namen op plakken, want dan kan het zijn dat het als een verplichting overkomt en dat wil ik niet. Feel free dus om ‘m over te nemen en laat het zeker achter in de comments zodat ik ook eens een kijkje kan komen nemen.

Tags:

3

random; over het bol.com-event (deel 2)

Posted by A_nnick. on 3 juni 2016 in Random |

Ik had het al lang geleden beloofd eh, lieve lezer. Op 3 maart om precies te zijn. Er zat nog een deel 2 over het bol.com-event aan te komen.  Welgeteld 3 maand geleden… Veel te veel te doen en veel te weinig tijd. Vooral door de studies gezinswetenschappen, maar daar wijd ik nog wel eens een aparte post aan.  Maar kom, niet getreuzeld: huppekee!

simply emily

(foto via www.simplyemily.be)

Het fijne event waar ik het hier over had, vond plaats bij Simply Emily. Gevestigd in Antwerpen.  En ojooo, wat een geluk dat ik die lieve Evelien bij mij had, want ik was er anders gewoon voorbij gelopen. Een klein, maar heel gezellig eettentje, de zaak van Emily.  Ahja, want zo heet de eigenaresse.  Ze verruilde enige tijd geleden haar diploma criminologie om haar droom achterna te jagen en een eigen zaakje op te starten.

Al van bij het binnenkomen, kregen we een heerlijk glaasje bubbels voorgeschoteld.  Bubbels?  Ik?  Jahaaa.  Ik weet ze sinds een tijdje wel te smaken, dat sprankelend goedje.  Off topic: dit wil niet zeggen dat ik voortaan “nee” zeg tegen een goed biertje.  En het moet gezegd worden: wat er geserveerd werd, was ronduit heerlijk!  Zo kregen we de keuze uit drie verschillende soorten quiche: eentje met broccoli en gerookte zalm, eentje met gerookte scarmorza, pancetta en zongedroogde tomaatjes en eentje met jonge spinazie, mascarpone en Parmezaanse kaas.  Ik ging voor de twee eerste.

quiche simply emily foto mamzella.be

De foto hierboven is van de hand van Evelien.  Op haar foto ziet het eten er nog heerlijker uit dan op die van mij. :)

Naast al da lekkers, werd de avond ook opgevrolijkt door Erika Van Tielen.  Jahaaa, dè Erika.  Die – net zoals alle andere aanwezige bloggers – een heel gewone mama is en helemaal niet de indruk gaf naast haar schoenen te lopen, zoals het BV’s wel al eens verweten wordt…

Erika vertelde honderduit over heel wat verschillende zaken.  Zoals jullie al weten: lijstjes en Annick, het is een match made in heaven.  Vandaar dat ik jullie onderstaande lijstjes absoluut niet wil onthouden.  Want Erika?  Die gaf megatips.  En je vindt ze hier.  Gratis ende voor niets.

10 geboden van het online shoppen:

– Eigen webshops eerst.  Het gamma aan webshops in België is enorm, je vindt er vast en zeker wel wat je zoekt.

– Leer maten en merken kennen.

– Ga eens na of je korting kunt krijgen.  Zo is er de site www.promo-code.be, waar je voor het shoppen zeker eens moet langsgaan.

– Ook online wordt er aan soldekes gedaan.  Nog beter?  Ze beginnen vaak ook vroeger en duren langer.

– Investeren in duurdere bovenstukken is helemaal niet erg.  Integendeel.

– Facebook en Instagram zijn onontbeerlijk om volledig mee te zijn met de laatste modetrends.

– Op Facebook en Instagram een foto van je laatste nieuwe aankopen plaatsen, is dik ok.  Link ondertussen gerust naar de webshop waar je je goodies kocht.

– Maak een paypal-account aan.  Hier ben ik nog helemaal niet in thuis, ik trek eerst eens verder op onderzoek uit.

– Schrijf je in voor het partnerprogramma van bol.com.

Ook onderstaand lijstje was bij mij meer dan welkom!

10 tips en tricks voor betere foto’s:

– Doe inspiratie op via social media zoals Instagram.  Je hoeft een ander niet klakkeloos te kopiëren, maar je kan je wel laten inspireren door wat anderen doen.

– Maak met je smartphone enkel foto’s bij daglicht.

– Maak veeeeeel foto’s.  Maar echt eh: veeeeeel!

– Durf experimenteren!

– Laat je je kinderen iets doen voor de foto?  Vergeet dan achteraf hun beloning niet.

– Vermijd rommel op de achtergrond.  Dit zorgt alleen maar voor onnodige afleiding en da’s niet wat je wil.  Geloof me.

– Zorg dat je hulp hebt bij het maken van foto’s.  Echt: hulp is onontbeerlijk.  Nu nog dat lief van mij zo ver krijgen… :)

– Lachen is geen verplichting.  Ook “niet-lach-foto’s” kunnen heel mooi zijn.

– Laat je je kind model zijn?  Ga dan voor kleren die ze zelf leuk vinden!

– Verderbouwend op tip 3: selecteer.

En als laatste gaf die lieve Erika ons ook nog het volgende mee.

5 stylingtips:

– Kies goeie basics en vul aan.

– Ken je kleuren en snits.

– Laat je inspireren.  Net zoals hierboven al eens vermeld: dit is niet gelijk aan kopiëren.

– Let op de kleintjes.  Dit gaat niet over de centjes, maar over details.

– Go twinning.  Niets is zo leuk als mama/papa en dochter/zoon die een identiek kledingstuk dragen.

Tot slot?  Dankjewel bol.com voor de uitnodiging, dankjewel aan Simply Emily voor de fijne ontvangst en het lekkere eten en dankjewel Erika voor de vele tips die je ons gaf.  Merci!

Tags: , ,

Copyright © 2014-2016 De wereld van Arthur All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.4, from BuyNowShop.com.