3

Annick Vlogt (1): over de midzomernachtrun

Posted by A_nnick. on 20 juni 2016 in Annick Vlogt |

Midzomernachtrun 2016

 

 

 

 

 

 

 

 

Ier is ‘m, ier is ‘m!  Mijn allereerste vlogje. Speciaal voor jullie, mijn lieve lezertjes. Of hij ook effectief voor iedereen begrijpbaar is, valt te betwijfelen, want ik praat nogal dialectisch. West-Vlaams zoals je het nog nooit hoorde. Op voorhand dus al mijn excuses hiervoor, en moest het zo zijn dat je het in Keulen hoort donderen, dan gooi je het hier maar in de comments hieronder. Ojaaa, mijn videobewerkingsskills zijn eigenlijk nog zo goed als onbestaand, ik heb ze gewoon allemaal op youtube gegooid om daarna aan elkaar te plakken. Tips & tricks zijn altijd welkom, waarvoor dank.

En voor nu? Veel plezier met het kijken naar deze vlog. :)

En voor straks? Geef gerust feedback, daar wordt een mens beter van. Merciii!

Tags: , , ,

5

random; over mijn conditie & Runkeeper

Posted by A_nnick. on 17 juni 2016 in Random |

Ik sakker af en toe dat ik geen conditie heb. Maar met sakkeren kom je niet verder, en jezelf wentelen in zelfmedelijden is ook al geen goed idee.

Iets met koe en horens dus. Lang, heel lang geleden heb ik ooit eens de 5 km met Evi en Start to run uitgelopen. Maar echt, heel lang geleden. Wat minder lang geleden begon ik er opnieuw aan, maar om de één of andere (drog)reden, lukt het mij maar niet om ‘m volledig af te werken. Tegenwoordig loop ik zonder Evi, op mijn eigen tempo en geeft mijn lijf zelf wel aan of het nog verder kan. Chill dus.

20160616_210321

Lopen doe ik al-tijd met muziek in mijn oren. Momenteel is dat nog een mix van mijn 100 favorietjes aller tijden, maar ik moest er maar eens werk van maken om “loopmuziek” op mijn smartphone te installeren. Kwestie van een goed loopritme te vinden, dat ook. Je moet je dus zeker en vast niet inhouden als je je loopmuzieklijst met mij wil delen.

Een maand geleden ontdekte ik Runkeeper, een app die doet wat ‘ie moet. Je kan er om te beginnen heel wat verschillende activiteiten selecteren, gaande van wandelen, fietsen en lopen over roeien en zwemmen, tot skiën en snowboarden. Door middel van de locatie geeft de app weer waar je precies – in mijn geval – gelopen hebt. Niet alleen waar je gelopen hebt, kom je te weten, maar ook de precieze afstand, hoe lang je gelopen hebt, hoe lang je (gemiddeld) over 1 km doet en hoeveel calorieën je daarbij verbrand hebt. Runkeeper vertelt je ook over je persoonlijke records, zoals wanneer de langste looptijd gemeten werd, wanneer je de meeste calorieën verbrand hebt, wat de verste afstand is,…

20160616_214410

Ook fijn: bij Runkeeper kan je vriendjes maken en ook hun statistieken bekijken. En beter willen doen dan hen. Watch out, Nele, er komt een dag dat ik sneller en verder loop dan jij. :p

Over mijn conditie? Het gaat de goede kant op, al zeg ik het zelf. Gisteren liep ik voor het eerst – sinds echt heeeeel lange tijd – 5 km zonder ook maar één stukje te wandelen. Vuurwerk!  Slingers!  Taart!  Ahnee, geen taart, want van taart word je dik.

Morgen is D-day, want dan lopen Nele en ik mee met de Midzomernachtrun in Gent. Chill hoor, we gaan voor 5 kilometer, wat gelijk staat aan een rondje Watersportbaan. Gewoontjes, da’s wat ik ook dacht. Maar de FunRun zou de FunRun niet zijn moesten er geen speciallekes voorzien zijn. Op de site wordt alvast veel muziek, licht en vuur beloofd. Soon on Instagram dus. Ojaaa, en straks mag ik mijn loopnummer gaan afhalen. 9414.

Lopen dus.  Waar moet je daarvoor zijn? Kan overal, eigenlijk. Vroeger liep ik in het dorp meestal langs een baantje naast de autosnelweg, maar – eerlijk is eerlijk – da’s saai.  Nu, ik moet er ook wel bij zeggen dat ik liefst niet te ver weg van ons huis liep, want als ik niet meer kon, moest ik ook nog gans dienen trot naar huis wandelen.

Tegenwoordig ga ik regelmatig naar de Watersportbaan in Gent, maar ook het Parkbos hier in SDW heeft mijn hart gestolen. En naar het schijnt, is de afstand tussen ons huis en dat van mijn broerie ook ongeveer 5 km, dus moet ik die route ook eens in overweging nemen.

20160616_205926

Hoe zit het met jouw loopvoornemens die je ooit gemaakt hebt? En met jouw conditie? En worden we vriendjes op Runkeeper? :)

Tags: , , , , ,

5

Waanzinnige Woensdag #7

Posted by A_nnick. on 16 juni 2016 in Waanzinnige Woensdag |

Mijn examens zijn achter de rug, wat dus impliceert dat ik Arthur op woensdag op school kan afhalen als de school uit is. Hij is al verschillende keren meegegaan met zijn vriendje Odiel, maar gisteren koos ik er voor om ‘m dicht bij mij te hebben.

Ik moest in de voormiddag toch in Merelbeke zijn, en Merelbeke link ik automatisch met de A.C.Tion.  Ahjaa, want zo zeggen wij dat toch, Esther? :) Duizend en één geriefje aan duizend en één kleine prijsjes. Ik kocht twee schilderdoeken, 4 pullen verf en 10 penselen. En dat allemaal voor de niet zo ronde som van 11.84 eurootjes. Geef toe, daarvoor kan je niet sukkelen, toch?

Arthur was al aan het trappelen van ongeduld, maar aangezien hij er nogal moetjes uitzag, besloot ik om ‘m eerst een dutje te laten doen. Dik tegen zijn zin, ma bon. Moeders wil is wet enal…

Zoals altijd – ahum – is de tafel vooraleer we beginnen met knutselen (bijna) één uit de boekskes. Alhoewel ik op voorhand al wist dat dit niet lang zo zou blijven, vond ik het toch fijn om alles zo “gestyled” te hebben. Ahum.

IMG_20160615_150929.1

Arthur moest en zou iets schilderen voor “zijn” juf Sofie. Steekezot is hij van haar. Wat zich vertaalt in het geven van een zoen en/of een knuffel als de school gedaan is tot zinnen als “Mama, juf Sofie mag bij ons slapen eh, vandaag?”. Ik kan ‘m geen ongelijk geven: zijn juf Sofie is de allerliefste. Alleh, de allerliefste juf dan toch. Zijn mama is de allerliefste tout court.

Schilderen voor juf Sofie dus. Rekening houdend met zijn attention span van 10 minuten, hooguit een kwartier, werd het tijd om eraan te beginnen. We kliederden er op los, met penselen en wattenstaafjes en vooral: met onze vingers. Superfijn om verf aan je vingertoppen te smeren en die dan boven het doek uit te schudden. Klopt, het was leuk geweest om ook daar een foto van te hebben, maar aangezien ik ook last had van verfvingers, was dit onmogelijk.

20160615_160610.1

Na een tiental minuten (told you!) kreeg meneertje er genoeg van en werd het hoog tijd om iets anders te gaan doen. En mama? Die kon beginnen opruimen. Note to self? In ‘t vervolg gazettepapier op tafel leggen, dan moet je niet zo hard schrobben om alle verf weg te krijgen…

Dat “iets anders” werd rusten. In de zetel. Wat totaaaal niet van zijn gewoonte is. Toen ik bij ‘m kwam, voelde hij ook warmer aan. De thermometer gaf mij gelijk. Koortsigheid. ‘t Patatje. Blijkbaar was zijn nachtrust wel goud waard, want deze ochtend was hij rond halfzes al een opruimlied aan het kwelen. Jahaaa, zo gaat dat dan met van die actieve kinders20160615_175144

Ojaaa, benieuwd naar het resultaat?  Tadaaaaaa!

20160616_075738.1

Wat doe jij op woensdagnamiddag met jouw uk(kies)?

Tags: ,

6

random; de “ik-als-blogger”-tag

Posted by A_nnick. on 13 juni 2016 in Random |

Blog

Deze tag zag ik daarnet passeren bij Kimberley en ik vond het wel fijn om ‘m over te nemen. Gewoon omdat het mij wel even laat nadenken over wie ik als blogger ben. Want geef toe, dat bloggen bij mij, dat staat de laatste tijd wel op een heel laag pitje. Dat zie ik ook aan de cijfertjes waarmee Analytics me regelmatig mee om de oren slaat. Niet dat ik cijfertjes het allerbelangrijkste vind, absoluut niet, maar ik steek niet onder stoelen of banken dat ik het niet fijn vind als er hier wat (meer) volk over de vloer komt. Ma bon, ook dat keert wel weer. :)

Waar haal jij de meeste inspiratie vandaan?

Ik haal mijn inspiratie eigenlijk uit wat er zich op een bepaald moment voordoet. Dat kan een nieuwsfeit zijn dat me raakt, maar evengoed iets wat ik gegeten heb en superlekker vond en dus wil delen. Oorspronkelijk startte ik deze blog om Arthur later een inkijk te geven op zijn leventje als kleine uk, maar ondertussen vind je hier heel wat meer terug. Da’s te danken aan het feit dat ik graag schrijf.

Ik kan niet zeggen dat mijn blog over een bepaalde niche gaat, de thema’s die aan bod komen zijn echt wel ruim. Hoe meer je je op een bepaalde niche richt, hoe gerichter je bezoekers zullen zijn, wordt wel eens gezegd. Maar eerlijk? Ik schrijf gewoon graag over de dingen die ik leuk vind. En dat zijn toevallig veel verschillende zaken. :)

Wat eet of drink jij tijdens het bloggen?

Momenteel is dat een glas water. Omdat je lichaam nu eenmaal veel water nodig heeft. Eten tijdens het bloggen doe ik eigenlijk bijna nooit, want dan moet ik dat achteraf ook nog eens opruimen. Smospot hoor, ik.

Als jij een jaaroverzicht maakt over je blog, wanneer begin je daar dan mee?

Jaaroverzicht? Oink? Nog nooit gedaan. Ik weet ook niet goed wat er met de vraag bedoeld wordt. Gaat het a) over een jaaroverzicht waarin je weergeeft wat het afgelopen jaar de meest gelezen, meest leuke, meest… blog was? Of gaat het over b) een overzicht voor het komende jaar?

Ook dat laatste doe ik niet hoor. Waar ik me wel al aan gewaagd heb, is aan een opstellen van een maandkalender. Wegens het vele studeren, stage lopen en huishoudelijke klusjes, heb ik die planning nog nooit helemaal volgehouden. Ik ben wel van plan om er binnenkort weer eens wat meer regelmaat in te steken. Beetje bij beetje.

Wat is het meest waardevolle dat jij als blogger geleerd hebt?

Dat ik de lat niet te hoog moet leggen: het bloggen moet vooral ontspannend blijven. Vandaar dat de regelmaat zo af en toe wel eens zoek is…

Dat het wel ok is om je kwetsbaar op te stellen. En toch durf ik bepaalde blogs die nu nog in concepten staan, niet te publiceren…

Wat is voor jou het beste moment om te bloggen?

Ik blog liefst op het moment dat het stil is, zodat ik niet constant “mamaaaa!”, “Anniiiiiick” of aanverwanten moet horen. Ik zweer het je: soms moet ik op vier plaatsen tegelijkertijd zijn.

Bloggen op het moment dat het stil is, wilde vroeger zeggen: op momenten dat Arthur sliep, Yana naar de scouts was en Siem tegen een bal sjotte. Nu blog ik vooral ‘s avonds – met vandaag als uitzondering, knal op de middag (omdat ik geen zin heb om mijn keuken aan de kant te doen).

Wat zou je nog willen bereiken als blogger?

Eerlijk is eerlijk: ik zou het wel fijn vinden moest mijn blog nog meer bezoekers trekken.

Daarnaast ben ik blij met mijn manier van bloggen: ik heb een eigen stijl ontwikkeld en ik ben niet overstag gegaan voor de vele samenwerkingen, reviews, winacties en dergelijke die ik momenteel bij heeeeeeel veel andere blogs zie verschijnen. Elk zijn ding natuurlijk, maar ik vind het – net zoals Kimberley – veel fijner om gepersonaliseerde blogs te lezen. Vooraleer mij hier iemand zegt dat ik dat toch ook doe: da’s correct. Af en toe passeert hier ook eens een review/winactie de revue, maar da’s dan gewoon omdat ik echtigecht achter het product of dienst sta. Ik kan me niet voorstellen dat je alles “waauw” en “cool” en “top” en “chique” en “komaan, je moest al in de winkel zijn om dit te kopen” vindt. Mijn mening, bloglezerke, mijn mening.

Wat ik nog wil bereiken? Wat meer regelmaat in het bloggen. Ik weet het, het is een beetje in tegenstelling tot wat ik enkele alinea’s hierboven verkondigd heb, maar het is wel zo. Ik wil kunnen zeggen dat er blogs verschijnen op vaste dagen: pakweg de maandag, woensdag en vrijdag. Ma bon, dat zien we dan wel weer.

Voel jij je vaak onzeker na het publiceren van een artikel?

Soms wel, maar meestal helemaal niet. Ik schrijf wat ik schrijf en hetgeen waaraan ik twijfel blijft gewoon in concepten staan.

Heb jij veel contact met collega bloggers?

Eigenlijk te weinig. Ik deed wel al eens van minibloggermeeting met enkele andere bloggers, maar daar blijft het zo wat bij. Ook heb ik wel al bloggers ontmoet tijdens bepaalde events en volg ik hen sindsdien wel via hun social media-kanalen, maar IRL heb ik te weinig contact met medebloggers. Maar hey, ‘t schoolken is zo goed als afgelopen, dus heb ik op zaterdag plots weer zeeën van tijd.

Wat voor muziek of welke tv zender heb je het liefst aan onder het bloggen?

Vaak staat hier gewoon Radio 1 op. TV-kijken en bloggen op hetzelfde moment kan ik niet aan. Multitasken is gewoon niet echt aan mij besteed.

Op welke dag ontstaan bij jou de meeste artikelen?

Wat een vraag! Ik moet je het antwoord echt wel schuldig blijven, want ik heb hoegenaamd geen dag waarop bij mij de meeste artikels ontstaan. Ideeën kunnen bij mij op de meest vreemde momenten opborrelen en dan noteer ik gewoon een staakwoord in mijn smartphone zodat ik er eens iets rond kan uitwerken. Op sommige dagen is er ook gewoonweg geen inspiratie, kan ook. Ik heb mezelf niet de verplichting opgelegd om iedere dag te bloggen omdat ik weet dat het dan op niets uitdraait en dat ik – moest ik iedere dag bloggen – geen kwalitatieve blogs meer aflever.

Op welk artikel op je blog ben jij het meest trots?

Het artikel waarin ik pleitte voor het inschakelen van een psycholoog blijf ik één van mijn meest beste artikels vinden. Deels omdat ik me kwetsbaar opgesteld heb en ik dat ook bij anderen een heel erg mooie eigenschap vind, maar vooral omdat ik er – via mail – heel mooie reacties en verhalen van anderen op gekregen heb. Hartverwarmend om te zien dat je soms dat ene duwtje voor de andere kan zijn.

Waarom zou iemand een blog moeten starten?

Ojooooo, nog zo’n moeilijke vraag. In de eerste plaats omdat je graag schrijft en dat met anderen wil delen, omdat je het leuk vindt om artikels met op het www te zwieren, omdat het jouw manier van ontspannen is,…

Wie zou jij willen vragen deze tag ook in te vullen?

Ik ga er geen namen op plakken, want dan kan het zijn dat het als een verplichting overkomt en dat wil ik niet. Feel free dus om ‘m over te nemen en laat het zeker achter in de comments zodat ik ook eens een kijkje kan komen nemen.

Tags:

3

random; over het bol.com-event (deel 2)

Posted by A_nnick. on 3 juni 2016 in Random |

Ik had het al lang geleden beloofd eh, lieve lezer. Op 3 maart om precies te zijn. Er zat nog een deel 2 over het bol.com-event aan te komen.  Welgeteld 3 maand geleden… Veel te veel te doen en veel te weinig tijd. Vooral door de studies gezinswetenschappen, maar daar wijd ik nog wel eens een aparte post aan.  Maar kom, niet getreuzeld: huppekee!

simply emily

(foto via www.simplyemily.be)

Het fijne event waar ik het hier over had, vond plaats bij Simply Emily. Gevestigd in Antwerpen.  En ojooo, wat een geluk dat ik die lieve Evelien bij mij had, want ik was er anders gewoon voorbij gelopen. Een klein, maar heel gezellig eettentje, de zaak van Emily.  Ahja, want zo heet de eigenaresse.  Ze verruilde enige tijd geleden haar diploma criminologie om haar droom achterna te jagen en een eigen zaakje op te starten.

Al van bij het binnenkomen, kregen we een heerlijk glaasje bubbels voorgeschoteld.  Bubbels?  Ik?  Jahaaa.  Ik weet ze sinds een tijdje wel te smaken, dat sprankelend goedje.  Off topic: dit wil niet zeggen dat ik voortaan “nee” zeg tegen een goed biertje.  En het moet gezegd worden: wat er geserveerd werd, was ronduit heerlijk!  Zo kregen we de keuze uit drie verschillende soorten quiche: eentje met broccoli en gerookte zalm, eentje met gerookte scarmorza, pancetta en zongedroogde tomaatjes en eentje met jonge spinazie, mascarpone en Parmezaanse kaas.  Ik ging voor de twee eerste.

quiche simply emily foto mamzella.be

De foto hierboven is van de hand van Evelien.  Op haar foto ziet het eten er nog heerlijker uit dan op die van mij. :)

Naast al da lekkers, werd de avond ook opgevrolijkt door Erika Van Tielen.  Jahaaa, dè Erika.  Die – net zoals alle andere aanwezige bloggers – een heel gewone mama is en helemaal niet de indruk gaf naast haar schoenen te lopen, zoals het BV’s wel al eens verweten wordt…

Erika vertelde honderduit over heel wat verschillende zaken.  Zoals jullie al weten: lijstjes en Annick, het is een match made in heaven.  Vandaar dat ik jullie onderstaande lijstjes absoluut niet wil onthouden.  Want Erika?  Die gaf megatips.  En je vindt ze hier.  Gratis ende voor niets.

10 geboden van het online shoppen:

– Eigen webshops eerst.  Het gamma aan webshops in België is enorm, je vindt er vast en zeker wel wat je zoekt.

– Leer maten en merken kennen.

– Ga eens na of je korting kunt krijgen.  Zo is er de site www.promo-code.be, waar je voor het shoppen zeker eens moet langsgaan.

– Ook online wordt er aan soldekes gedaan.  Nog beter?  Ze beginnen vaak ook vroeger en duren langer.

– Investeren in duurdere bovenstukken is helemaal niet erg.  Integendeel.

– Facebook en Instagram zijn onontbeerlijk om volledig mee te zijn met de laatste modetrends.

– Op Facebook en Instagram een foto van je laatste nieuwe aankopen plaatsen, is dik ok.  Link ondertussen gerust naar de webshop waar je je goodies kocht.

– Maak een paypal-account aan.  Hier ben ik nog helemaal niet in thuis, ik trek eerst eens verder op onderzoek uit.

– Schrijf je in voor het partnerprogramma van bol.com.

Ook onderstaand lijstje was bij mij meer dan welkom!

10 tips en tricks voor betere foto’s:

– Doe inspiratie op via social media zoals Instagram.  Je hoeft een ander niet klakkeloos te kopiëren, maar je kan je wel laten inspireren door wat anderen doen.

– Maak met je smartphone enkel foto’s bij daglicht.

– Maak veeeeeel foto’s.  Maar echt eh: veeeeeel!

– Durf experimenteren!

– Laat je je kinderen iets doen voor de foto?  Vergeet dan achteraf hun beloning niet.

– Vermijd rommel op de achtergrond.  Dit zorgt alleen maar voor onnodige afleiding en da’s niet wat je wil.  Geloof me.

– Zorg dat je hulp hebt bij het maken van foto’s.  Echt: hulp is onontbeerlijk.  Nu nog dat lief van mij zo ver krijgen… :)

– Lachen is geen verplichting.  Ook “niet-lach-foto’s” kunnen heel mooi zijn.

– Laat je je kind model zijn?  Ga dan voor kleren die ze zelf leuk vinden!

– Verderbouwend op tip 3: selecteer.

En als laatste gaf die lieve Erika ons ook nog het volgende mee.

5 stylingtips:

– Kies goeie basics en vul aan.

– Ken je kleuren en snits.

– Laat je inspireren.  Net zoals hierboven al eens vermeld: dit is niet gelijk aan kopiëren.

– Let op de kleintjes.  Dit gaat niet over de centjes, maar over details.

– Go twinning.  Niets is zo leuk als mama/papa en dochter/zoon die een identiek kledingstuk dragen.

Tot slot?  Dankjewel bol.com voor de uitnodiging, dankjewel aan Simply Emily voor de fijne ontvangst en het lekkere eten en dankjewel Erika voor de vele tips die je ons gaf.  Merci!

Tags: , ,

1

Waanzinnige Woensdag #6

Posted by A_nnick. on 1 juni 2016 in Waanzinnige Woensdag |

Naast Mikado, waar ik het een tijdje geleden al eens over had, is ook Pingiun Panic één van de spelletjes die hier vaak uit de spelletjeskast gehaald worden.

Doel van het spel?  Als eerste al jouw pinguïns op de ijsberg plaatsen. Easy peasy, toch?

pinguin panic

Leuk:

– Dit spel duurt geen eeuwigheid.  Net goed voor een frikkelgatje gelijk onzen Arthur.

– Het is een spel dat uitdagend is.

– Stimuleren van de fijne motoriek? Yes please!

– Je kiest zelf met hoeveel pinguïns je het spel start.  Wil je jouw peuter niet ontmoedigen, laat er dan gewoon een paar in de doos zitten.

Minder leuk:

Ik vond eerst geen “minder leuke” dingen aan dit spel.  Kan.  Om er dan toch eentje mee te geven: die pinguïns maken nogal een lawaai als ze tegen de vloer kletsen.  Kan ook aan onze vloer liggen…

Kende jij dit spel al?  Of andere gelijkaardige spelletjes?  Wat zijn jouw bevindingen?

Tags: , ,

11

random; over gelnagels

Posted by A_nnick. on 27 mei 2016 in Random |

Afgelopen woensdag (het kan ook dinsdag geweest zijn), viel mijn oog op hetgeen Lien D. postte. “Iemand die geïnteresseerd is in een (gratis!) setje gelnagels? Deze week donderdag ben ik nog op zoek naar iemand die een naturelle french wil.” Impulsief als ik ben, reageerde ik op haar post. Zij overgelukkig en ik? Benieuwd. Heel! Erg! Benieuwd! Je moet weten dat mijn nagels en ik nogal een rare verhouding hebben. Ik wil ze graag lang en mooi, maar ik vind het zoooo fijn om eraan te prutsen. Wat vaak resulteert in nagels die ik het liefst van al wil verstoppen.

Gisteren was het dan eindelijk zo ver. Ik mijn auto in, en hop, richting Syntra. Daar aangekomen hoorde ik eerst heel wat termen de revue passeren. Termen die ik nog nooit eerder gehoord had en die ik zeker en vast niet aan nagels zou linken. Cleanser, verzegelen, frezen,…

Het resultaat? Onder in deze post.  Maar eerst? Dingen die niemand je vertelt als je gelnagels laat plaatsen.

– Afwassen gaat lang niet zo gemakkelijk. Iemand die deze taak voor (minstens) twee weken op zich wil nemen?

– Knoopjes van Arthur zijn hemd dichtdoen? Duurt dubbel zo lang. Vandaar dat je hem de komende twee weken vooral in T-shirts zal zien rondlopen.

– Berichten typen op mijn telefoon? Als jij er één ontvangt, dan is de kans groot dat je me op fouten betrapt.

– Typen op een toetsenbord lukt dan weer wel wonderbaarlijk goed.

Scharten in je haar? Een heel bizar gevoel.

– Een pakske koeken openscheuren? Pakt de schaar maar!

– Zilverfolie van een botervlootje/potje smeerkaas/… verwijderen? Gebruik maar een mes! Of je tanden, kan ook.

– Overal tegenaan stoten. Gewoon omdat ik de lengte van mijn nagels onderschat.

– Mijn haar in een staart/dot doen? Mijn haar terug uit het elastiekje halen? Ik verdien er verdorie een medaille voor!

– En het moeilijkste? Mijn poep afvegen. Klinkt stom eh, ik weet het. Maar echt: lastig. Fyi: mijn nagels zijn wel proper. Echt! Mijn poep ook trouwens. :)

Ik veronderstel dat bovenstaande zaken me binnen afzienbare tijd wel zullen lukken hoor, geen nood. Ik wil dus zeker en vast niet negatief doen over gelnagels. Integendeel: mijn handen zagen er nog nooit zo mooi uit. Big up voor jou, Lien! En voor jouw collegaatje. Want ja hoor, ik werd door twee nagelstylistes onder handen genomen. Me time, echt waar.

Of ik het opnieuw zou doen? Jap, gegarandeerd. En wat ook mooi meegenomen is? Ik ga nu echtigecht proberen om niet aan mijn nagels te fikkelen. Ondertussen zullen ze ook wel weer wat gaan groeien en kan ik misschien ooit eens met mijn eigen echte mooie nagels pronken. Want ik heb echt een shitload aan nagellak thuis. Niet zo van die professionele dingen gelijk Lien uit haar mandje toverde, dat niet, maar toch. Kleurtjes for the win! Nog positief? Ik heb nog nooooooit zo’n sterke nagels gehad. Misschien probeer ik er wel eens een flesje bier mee te openen. Nee, grapje!

Ondertussen ben je waarschijnlijk razend benieuwd geworden naar het resultaat? Zou ik ook zijn. Ziehier. Ojaaa, en vergeet niet te applaudiseren voor Lien en haar collegaatje! :)

gelnagels by Lien D.

 

(Ik pikte de foto van op Liens insta. :))

Zelf nu zelf. Schoon, toch?

Hebben jullie ervaring met dit soort dingen? Positief? Negatief? Ik hoor het graag!

Tags: ,

1

random; stiefmoeder, plusmama of stiefmonster?

Posted by A_nnick. on 18 mei 2016 in Random |

Lobke’s vragen en mijn antwoorden?  Stof voor een artikel in Mini, hét tijdschrift voor -9m tot 6 jaar.  En voor hun ouders, bien sûr. Voor wie er op facebook naar vroeg – winkwink Delfine en Barbara – hier komt ‘ie.

shoot augustus 2015

“Plusmama worden overkomt je”

Plusmoeders hebben vaak een slechte naam, maar Annick Verstraete (33) uit Sint-Denijs-Westrem, supermama van Arthur (3) en al zeven jaar trotse plusmama van Simon (16) en Yana (13) bewijst het tegendeel! “Wij vijf, wij vormen een compleet gezinnetje! En dat maakt van mij het meest gelukkige meisje dat op aarde rondloopt!”

Plusmama worden overkomt je. Er plakte immers geen etiket “Ik heb twee kinderen” op het voorhoofd van mijn lief toen ik ‘m leerde kennen. Alhoewel dat voor mij wel onmiddellijk duidelijk was, want ik leerde ‘m kennen via zijn kinderen die bij mij op kamp kwamen. Ik hoor het mezelf – zo’n grote zeven jaar terug – nog tegen een andere monitor zeggen “Met den dienen wil ik nog wel eens op café gaan”. De allerlaatste dag dat zijn kinderen op kamp kwamen, stapte ik op ‘m af met de vraag of hij geen zin had om eens iets te gaan drinken.  En zo geschiedde.

Wat dacht je voor het eerst toen je plusmama werd van Simon en Yana?

Ik had wel al een goeie band met Simon en Yana.  Vooral met Yana eigenlijk, want wat was het nog een kleine pruts toen ze voor het eerst op kamp kwam.  Iedere ochtend kwam ze op mijn schoot zitten tot het tijd was om aan de activiteiten te beginnen.

Wat ik voor het eerst dacht?  “Aaaarghhh, structuur!!”  Ik leefde op dat moment eerder van dag tot dag en zag wel wat er op mijn pad kwam.  Een lief met kinderen betekende voor mij een ganse ommezwaai van hoe ik toen in het leven stond.  Ahja, want die kinderen moeten op tijd opstaan om naar school te vertrekken, ze moeten huiswerk maken en op tijd eten krijgen.  Voor mij was dat een gigantische aanpassing, die – als ik er achteraf op terugkijk – verrassend goed verlopen is.

Hoe pakten jullie dit aan?

Mijn lief is naar de kinderen toe altijd heel erg open geweest over onze relatie.  Ze wisten dus wel heel snel dat ik meer dan een vriendin van hun papa was. Ik ben relatief snel gegroeid in de rol van plusmama.  En structuur bleek toch geen zo’n vies beestje te zijn.  Al snel werden de taken verdeeld en nam ik onder andere het schoolgedeelte op mij.  Dit gaat van agenda’s nakijken, helpen met de huistaken, ervoor zorgen dat alle gerief klaarstaat,…

Liep het allemaal vlot?

Terugkijkend op die periode is alles eigenlijk heel erg smoothly verlopen, zonder noemenswaardige problemen.  Ik denk dat het voor de kinderen wel fijn was dat ze mij al kenden, dat ze wisten “wat voor vlees ze in de kuip hadden”.

Met wie/wat moet je zoal rekening houden?

In de eerste plaats moet er rekening gehouden worden met de mama van Simon en Yana.   Ook van uitermate groot belang: hou je aan de regeling die door de ouders/rechtbank getroffen werd.  Dit komt niet alleen jezelf, maar ook de kinderen ten goede.  Doordat er plots pluskinderen in het spel zijn, moet je ook je eigen leventje anders gaan inrichten: ervoor zorgen dat je er bent als Simon naar de voetbal moet, of Yana naar een scoutsactiviteit brengen,…

Wat zijn de grootste voordelen van plusouderschap?

Toen Arthur er nog niet was, vond ik het grootste voordeel van plusouderschap het feit dat je niet altijd aan kinderen gebonden bent.  Op de momenten dat Simon en Yana er niet waren, deden wij gewoon ons ding: we gingen eens lekker lang gaan tafelen, konden uren op café blijven zitten of planden een uitje.  Op de momenten dat Simon en Yana er wel waren, zorgden we er wel voor dat we die tijd exclusief voor hen gebruikten.

Zijn er ook nadelen aan plusouderschap?

Hier moet ik even heel hard over nadenken, want ik vind het niet evident om een nadeel op te sommen.  Ok, is het belachelijk dat ik er geen vind?

Hoe verloopt de relatie tussen je eigen kind en je pluskind?

Het komt regelmatig voor dat er tranen over mijn wangen rollen als ik zie hoe Simon met Arthur omgaat.  Die twee hebben al van toen Arthur nog heel klein was zo’n ongelooflijk sterke band met elkaar.  En die wordt alleen maar sterker met het ouder worden.  Simon is echt een kei met zijn broer: samen gaan voetballen op het plein, torens bouwen, met de auto’s spelen,… Maar ook Yana is een heel erg liefdevolle zus voor haar broer.  Niets is haar teveel.  Wij vijf, wij vormen een compleet gezinnetje.  En dat maakt van mij het meest gelukkige meisje dat op aarde rondloopt.

Waar droom je nog van?

Ik heb een hele tijd nog een baby van ons twee gewild. Nu Arthur echter wat groter wordt, ben ik blij dat we onder andere niet meer met volle verzorgtassen moeten zeulen, of dat we wat minder gebonden zijn aan zijn slaapmomentjes. Eigenlijk ben ik best wel tevreden met hoe het nu is.  Stiekem droom ik er wel van dat de papa en mama van Simon en Yana terug met elkaar zouden kunnen praten.  Nu verloopt alle communicatie via mij.  Niet dat ik daar problemen mee heb, integendeel, maar ik blijf bij mijn standpunt dat als je samen kinderen op de wereld zet, dat je er samen zorg voor moet dragen.  Inclusief communicatie dus.  Ik heb er vrede mee dat dit waarschijnlijk niet snel zal gaan gebeuren, maar ben er wel van overtuigd dat het ook Simon en Yana ten goede zou komen.

Vijf tips van een plusmama voor plusmama’s?

– Wees je er als plusmama goed van bewust dat je nooit de echte mama kunt vervangen.

– Maak de ex van je lief niet zwart. Het heeft geen zin om met modder naar de ander te gooien, kinderen blijven toch altijd loyaal aan zowel hun mama als aan hun papa.

– Communiceer met elkaar. Het is logisch dat er binnen een gezin verschillende meningen zijn. Dat mag ook. Niet enkel communicatie binnen het NSG is belangrijk, betrek er ook de ‘echte’ ouder bij die geen deel meer van het gezin uitmaakt. Want ook die partij is van groot belang. Communiceren omwille van de kinderen is zo belangrijk!

– Ken je plaats. Als plusouder zit je hoogstwaarschijnlijk vol goede bedoelingen om van alles te gaan regelen en te veranderen, maar hou je in het begin toch maar een beetje op achtergrond. Het gezin draaide immers ook toen jij er niet was.

– Behandel de pluskinderen op dezelfde manier als je eigen kinderen.

Zowel de foto’s in het magazine als diegene hierboven zijn van de hand van Frank Demeulemeester.

Tags: , ,

2

random; brief aan Gwendolyn Rutten

Posted by A_nnick. on 14 mei 2016 in Random |

Geachte mevrouw Rutten,

Beste Gwendolyn,

U gaat dezer dagen nogal over de tongen bij heel wat (toekomstige) mama’s, niet? Bij mij al net zoveel als bij mijn andere mama-vrienden. Pas op, ik begrijp sommige van uw standpunten hoor, absoluut. Zo treed ik u zeker bij als u het heeft over het kunnen kiezen. Dat de twee voornaamste zorgfiguren van dat pasgeboren minimensje de zorg over hun alles zouden moeten kunnen verdelen, begrijp ik volkomen. Mijn lief bijvoorbeeld had heel erg graag wat langer dan 10 dagen met onze Arthur willen spenderen. En eerlijk? Ik, als nieuwbakken mama, had heel graag gehad dat hij wat langer wat meer in mijn buurt was. Want het doet wat met je hoor, mama worden.  Niet alleen fysiek, maar ook (vooral) in je hoofd.

Ik weet niet hoe het bij u zat, maar ik was na dag 5 al van mijn roze wolk gedonderd. Problemen met borstvoeding, waardoor ik met een ontsteking kwam te zitten, waardoor ik toch nog maar de moed probeerde te vinden om af te kolven, om daarna meer dan eens wenend in een hoekje in de zetel te kruipen en uiteindelijk over te schakelen op flesvoeding. Waarna ik met een beschuldigende vinger naar mezelf wees omdat ik mijn kleintje niet het allerbeste kon geven… Wees er maar van overtuigd, mevrouw Rutten, dat er nog mama’s zijn die hun roze wolk in een niet-meer-zo-rozig kleurtje zien veranderen. Wees er maar van overtuigd dat die mama’s heel graag willen dat hun lief nog wat langer hun redder in nood is en een luisterend oor biedt.

Wordt het dus in de eerste plaats geen tijd om het vaderschapsverlof te normaliseren? Want geef toe, die 10 dagen, die vliegen voorbij. Echt. En in die 10 dagen kan je onmogelijk al die o zo belangrijke gehechtheid tussen kind en papa bekomen, daar is heel wat meer tijd voor nodig. Daarom verwacht ik (en met mij nog heel wat andere mama’s) het volgende, mevrouw Rutten. Ik verwacht dat u de papa van mijn kinderen meer dan 10 dagen vaderschapsverlof schenkt.

Waar ik echter niet mee overweg kan, is met het feit dat u hem die dagen van mij, als nieuwbakken mama, wil geven? Ik dacht eventjes dat ik van mijn stoel zou donderen, toen ik dit in De Standaard las. Want weet u, mevrouw Rutten, die 15 weken “moederschapsrust”  – als het er al 15 zijn – zijn echt niet overbodig hoor. Dat die tijd bedoeld is om van de bevalling te herstellen, zoals u zegt, klopt volledig. Dat dit medisch ruimschoots voldoende is, daar wil ik met u nog even over in discussie gaan. Beter nog: ik kan u mama’s uit mijn vriendenkring aanraden, die u hopelijk wel zullen doen inzien dat 15 weken absoluut onvoldoende zijn.

Dat u de vrouwen terug aan het werk wil zetten, en dat die vrouwen ook een plaatsje aan de top verdienen, dat kan ik alleen maar toejuichen. Maar hou er alstublieft rekening mee dat die vrouwen vanaf het moment dat ze bevallen zijn in de eerste plaats vooral mama zijn. En dat de tijd die ze met hun pasgeborene doorbrengen broodnodig is. En dat dat ook voor de papa geldt.

Daarom, mevrouw Rutten, stel ik voor dat u er toch nog even de Scandinavische modellen bijneemt. Want het werkt hoor, echt.

 

Met vriendelijke groeten,

Annick Verstraete

Tags: ,

1

As we speak; deel 9

Posted by A_nnick. on 11 mei 2016 in As we speak |

banner as we speak

Geen #waanzinnigewoensdag vandaag, maar een kleinen uitleg over waarom het hier zo stil is de laatste tijd.  Zie verder bij “Schrijven”.  En voor de rest?  De gewone rubriekjes die je in mijn “As we speak”-rubriekje kunt verwachten.  Laat me commentsgewijs gerust weten waar jullie zoal mee bezig zijn.

Eten: gezond, gezonder, gezondst.  Met af en toe eens een uitspattingske. Zoals broodpudding.  Vers uit de oven.  Klaar om uit de vorm gehaald te worden en nog even af te koelen.

Lezen: verder dan pagina 132 in het boek De vrouw in de kooi van Jussi Adler-Olsen ben ik nog niet geraakt.  Dat de auteur mij in zijn verhaal helemaal meesleept, kan ik jullie al meegeven, meer dan dat nog niet.  Hoe het dan komt dat ik nog niet verder geraakt ben?  Iets met een uk en een zwembad.  Ook fijn. :)

Schrijven: ben ik momenteel volop mee bezig.  Niet alleen voor deze As we speak, maar ook voor mijn thesis.  Scriptie, Hollandse vriendjes van mij. :)  Stilaan heb ik het gevoel dat de tijd mij aan het inhalen is.  Als ik ‘m in eerste zit wil verdedigen, moet ik ‘m ten laatste op 01.06.2016 digitaal en op papier ingediend hebben.  Voor de moment ben ik aan het wachten op op- en aanmerkingen van mijn promotor, om dan de laatste rechte lijn in te gaan.  Fingers crossed!  Daarnaast moet ik mij ook dringend eens aan mijn eindverslag van mijn stage zetten. Ik kreeg gisteren van Karin (die mijn stage in de gezinsbegeleiding opvolgt) een heerlijk mailtje van Griet (die mijn mentor in het OKC was) onder mijn neus geduwd.  Niets dan lovende woorden.  En ok, één werkpuntje: dat ik mijn grenzen moet leren bewaken.  Correct: ik presteerde meer uren dan nodig en ik deed meer dan wat van mij gevraagd werd, maar dat categoriseer ik onder de noemer “vlijtig”. Ma bon, Griet heeft wel gelijk: ik ga mijn grenzen moeten leren bewaken.

Muziek: vaak.  Om niet te zeggen altijd.  Af en toe hoor ik zo’n liedje waarvan ik spontaan op de repeat-knop wil drukken.  Momenteel is het dit:

Lady Linn leerde ik kennen tijdens Dioniss 2008 (of 2009 – ik weet het echt niet meer) en was er heeeeelemaal weg van.  Dioniss doet trouwens dit jaar ook weer van gratis festivalleke.  Place to be?  Sint-Denijs-Westrem, op 29 en 30 juli.  Met een aperitiefje in onzen hof, op voorhand?  Je laat het maar weten.

TV: hetzelfde liedje als altijd.  Het journaal en Thuis.  Twee zekerheden op weekdagen.  Wel heb ik heel wat materiaal op de digicorder staan.  Benieuwd wanneer dat dat bekeken zal worden…

Nagenieten van: afgelopen weekend.  Heerlijkheidjes ten top!  De schrijfmomenten aan mijn thesis niet meegerekend.  We brachten het lange weekend door in Dardenn, in onze caravan.  Dat de buurtjes ook weer van de partij waren, was mooi meegenomen.  We genoten met volle teugen van de zon, het zwembad, het gezellig samen tafelen en de nodige chill-momentjes.  Dat het zondag moederdag was, is ook mij niet ontgaan.  Ukkie had een versje voorbereid en gaf mij een prachtig knutselwerkje.  Geen foto, nope.  Laters misschien.  Ook dat heerlijke lief van mij verraste mij met een presentje.  Twee combitickets voor Werchter.  Hij en ik.  Vier dagen.  Muziek, vriendjes, zon (ahjaaa, dat zal wel zeker) en rust.  Groot verlangen.

Ohjaaa, ik teer ook nog altijd op de heerlijke cocktailavond die eind april door de lieve mensen van Femma Beke georganiseerd werd.  Hoe ik daar terecht kwam?  Via Brenda, een oud-collegaatje van op Daphne.  Dankzij enkele andere Daphnelieverds werd het een ganse avond lachengierenbrullen.  En leerde ik heerlijke cocktails maken.  Benieuwd?  29 en 30 juli eh, in onzen hof. :)

Shop ’till you drop: is er niet echt van gekomen.  Alleh, toch niet voor mij.  Arthur kreeg wel wat nieuwe korte broeken, hemdjes en een pulleke, maar daar bleef het bij.  En ook Tantan verwende hem vandaag met nog wat kleren.  Yesh!

Uitkijken naar: Werchter eh, bien sûr.  En ook naar het Gala van het Welzijn, waar netwerken met mensen en organisaties uit de sociale sectore centraal staat en we ondertussen een optredentje van Daan kunnen meepikken.  Winwin.  Zeker voor zo’n Daan-fan als ik.  Maar dat wist je waarschijnlijk al? :)

Tags:

Copyright © 2014-2016 De wereld van Arthur All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.4, from BuyNowShop.com.