0

Zeven op zondag (10)

Posted by A_nnick. on 21 juni 2020 in Zeven op Zondag |

Ik ben terug krukloos, hoeraaaaa! Mijn linkervoet deed een tijdje geleden wat net niet moet, waardoor er plots een giga-ei verscheen. Na wat heen-en-weer-getsjool op spoed gaven ze mij het verdict mee: ferm verrekte ligamenten. Krukken zijn een tweetal weken mijn beste vrienden geweest, maar zie, sinds woensdag probeer ik het weer zonder. Het ei is nog niet helemaal verdwenen, maar het gaat. Haha, gaat. :)

Voor wie aan IF doet (jap, die blog moet nog geschreven worden :)), raadde mijn vriendinne (die ondertussen ook in blogland aanwezig is) deze aan: Simple. Te downloaden in zowel de App Store als in Google Play. Wel in’t Engels, waardoor ik eerst even twijfelde. Maar jongens, ik heb me dit zo nog niet beklaagd! Info allerhande en vooral: duidelijke statistiekjes. Wat moet een mens nog meer hebben?

Gisteren stapte ik voor het eerst de fitness binnen. Begin maart ging ik er eens langs om een abonnement te fiksen en vlak daarna ging zowat alles en iedereen in lockdown, wat maakte dat ook daar de deuren gesloten bleven. Stressjes waren deze middag mijn deel, maar eerlijk? Dat was voor niets nodig. Ik fietste goed een uur (een uur en vijf minuten om precies te zijn) en in die tijd trapte ik iets meer dan 28 kilometer bij elkaar. Goed voor zo’n 451 calorieën en 1573 hoogtemeters. Daarnaast bracht mijn lief mij de eerste beginselen van wat been- en buikspieroefeningen bij. Als je mij morgen dus ergens kreupel tegenkomt, dan kan dat zowel aan mijn voet als aan dit fitnessavontuur liggen.

Hastn, hoe schoon is dit? Met dank aan Shazam, want ik kon er *schaamtelijk* niet meer opkomen dat dit pareltje door Fleetwood Mac gecreëerd werd.
Op Youtube kan je trouwens ook de “loop” terugvinden. 1 uur ononderbroken Albatross, mijn hart.

Arthur sliep – voor zijn doen – heel lang gisterenmorgen. Tegen een uur of acht waren we beneden. Enige tijd geleden gooide ik al enkele principes het raam uit, wat gisteren dus resulteerde in filmpjes mogen kijken op de computer. Deels omdat hij dat heel erg leuk vindt, maar ook omdat ik wou kijken naar een docu die ik opgenomen had. Lang leve de digicorder! Ik ben nog lang niet door het eerste deel heen, maar mocht je toevallig interesse hebben in de muzikale revolutie die zich eind de jaren 60 in LA afspeelde, dan kan ik je “Laurel Canyon” warm aanbevelen. The Byrds, The Turtles, Love, Frank Zappa, The Doors, … ze komen één voor één langs. Hier moet je zijn om het te herbekijken. En vooral niet vergeten om uwen digicorder deel twee te laten opnemen, volgende week donderdag. Tis op Canvas te doen, fyi.

Dat kind van ons. Smelten. Keer op keer op keer.
Wat wordt hij groot. En grappig!

Werchter gaat dit jaar niet door. Shocked by the news? Dan leefde je afgelopen maanden waarschijnlijk onder een steen. Niets mis mee, maar je mist wel wat op die manier. Maar hey, het is niet omdat het festival niet doorgaat, dat we geen AWW* op poten kunnen zetten. Binnen dit en 13 nachten doen we dus van alternatiefje en zijn de Werchtervrienden een weekendje in de Lommelse bossen terug te vinden. Nu. Al. Zin. In!

*AWW = Alternatief WerchterWeekend

Q: Is er bij jou ook teen en tander gecanceld omwille van Covid-19? Welk alternatiefje voorzie je?

Tags:

0

Blijmakers 05.2020

Posted by A_nnick. on 31 mei 2020 in Blijmakers |

Ik heb het altijd een heerlijk rubriekje gevonden. Niet dat er hier al veel geschreven staan, maar bon, het is wat het is. Niet?

Mijn blijmakers van mei?

– Met stip op 1: mijn blog die het terug doet. Echt. Zo zo zoooo blij mee!

– De ontdekking van het crossbos in Dikkelvenne.

– De vele fietsritjes die we in tijden van corona al ondernomen hebben.

– De loopmamaatjes terugzien. Zo! Ontzettend! Hard! Deugd van gehad.

– Mijn schoenen die nog altijd niet stuk zijn. Meestal kan ze ik na een drietal maand in de vuilbak kegelen, maar deze blijven meegaan. Hoera!

– IF (intermittent Fasting) die zijn vruchten afwerpt. Lees: – 5 kg in ongeveer 2 maand. Die cijfers op de weegschaal zijn fijn om te zien, maar nog fijner? Het gevoel dat ik geen opgeknoopte salami meer ben. IF, het is een blogje waard. Maareuh, no pressure. :)

– Mijn metekiennie terugzien. Wat! Is! Dat! Kind! Gegroeid! Idem met haar broer. Heerlijk om hen in onze bubbel te hebben.

– Mijn schoonzusje die mij komt verrassen met een heerlijk verwenpakket. Ze is de beste. <3

– De vele leuke reacties van de kinderbegeleiders op de thuiswerkopdrachten die ik voor hen verzon. Aangezien er heel wat minder kinderen in de kribbes waren en we de begeleiders zinvol aan het werk wilden laten, werkte ik verschillende opdrachten uit. Fair is fair: de overige leden van de pedagogische denktank verdienen zeker en vast ook een pluim voor hun constructieve feedback. Met zo’n mensen mogen samenwerken? Daar kan ik alleen maar mijn pollekes voor kussen. Ahja, kussen mag niet. Hashtag coronadinges.

– Arthur die mij spontaan een zelfgemaakte koffie komt brengen.

– Diezelfde Arthur die ongevraagd de tafel afruimt en de vaatwas inlaadt. En daarna vraagt wat zijn beloning is. :)

– Juf Kim die zo ontzettend hard haar best gedaan heeft om haar Grote Beren via het digitaal klaslokaal te ondersteunen en hen op deze manier heel wat nieuwe leerstof bijbracht. We hebben sinds kort een sprekende klok in huis. Zeven jaar, ogen om in te verdrinken en ongelooflijk schattig stoer.

– Een Scheldeloopke doen en zien dat er u een coureur voorbijsteekt met als opschrift VDB forever op zijn shirt. Iets voelen pinkelen in uw linkeroog.

– De terugkeer naar Dardenn. Ons plekje. Thuiskomen.

– Ture en M. (zijn campingvriendje) de draad terug zien opnemen als was het geleden van vorige week dat ze elkaar gezien hadden.

– Aperitieven met de ouders van M. Mensen naar mijn hart.

Tags:

0

Zeven op zondag (9)

Posted by A_nnick. on 31 mei 2020 in Zeven op Zondag |

De terugkeer naar Dardenn! Geen idee of ik hier ooit al eens iets gepost heb over Dardenn, maar wij zijn dus in het bezit van een stukje grond – met caravan en voortent -, in de prachtige omgeving van Malmedy. Het alomgekende virus zorgde ervoor dat het zo ongeveer een half jaar geleden was dat we hier nog eens vertoefden, dus pakten we gisteren met plezier de auto in om hier een lang weekend door te brengen. Tijd voor boeken, ganse uno-partijtjes, voetballen tot het vel van onze tenen verdwenen is, zonnen en slurpen van heerlijke rosé. Me like. A lot.

Niet enkel geeft dit liedje mij keer op keer kippenvel, maar ook de manier waarop het leven van Janis Joplin verliep laat mij niet onberoerd.

Mijn verjaardag, afgelopen maandag. Eén woord? Heerlijk! Vooral de papieren post – mijn liefde voor pen en papier blijft, altijd – deed mijn hartje zingen. Dankdankdank! Ook het feit dat we voltallig waren (Siem en Yana incluis), was een winner op zich. Gezellig tafelen en daarna? Tijd voor cadeautjes! Yana maakte heerlijke chocoladetruffels. Echt, ge moet haar inhuren. Queen of the desserts! Maar het beste cadeau? Da’s mijn weegschaal. Jup, een weegschaal. Ik ben nogal van de cijfertjes, moet je weten.

Ik mis het gigantisch hard om IRL met vrienden te kunnen afspreken. Gezellig in de tuin zitten, een terrasje doen, heelder gesprekken voeren,… het hakt er toch wel wat op in dat het nu (nog) niet kan. Die regelgeving van de regering ook… Ik word er wat opstandig van.

Liefde voor lopen, liefde voor onze buurt.

Arthur wordt steeds beter in Rummikubben (ja, dat is een woord). Ik heb het spel lang niet gesnapt (laaaaaang geleden) en heb het dus in eeuwen niet meer gespeeld, maar Arthur vindt het super. Idem met Mastermind. Hier wordt dus behoorlijk wat tijd aan gezelschapsspelletjes gespendeerd.

Net zoals nogal wat andere mensen, hebben ook wij mijn ouders al een hele tijd niet gezien. We bellen wel regelmatig en tegenwoordig gaat het ook af en toe over de droogte. Verschrikkelijk vind ik het, om te horen dat de gewassen amper tot niet groeien. Het ziet er naar uit dat het een jaar wordt dat de geschiedenisboeken ingaat. Op een niet zo positieve manier dan, welteverstaan. En alhoewel ik vooral fan ben van de zon, doe ik straks – achter de caravan, zodat niemand het ziet – toch wel even een regendansje. #sorrynotsorry

Q: Wat bleef jou afgelopen week bij?

Tags:

0

random; 37 weetjes over mij

Posted by A_nnick. on 25 mei 2020 in Random |

Gewoon, omdat ik vandaag 37 word. En om jullie te bedanken voor de vele felicitaties. Lees en knik af en toe eens goedkeurend, wil je?

1. Ik heb keilelijke tenen maar weiger resoluut om ze altijd en overal in gesloten schoenen te laten zitten.

2. Ik ben gek op Pokémon Go. Van mijn ganse pokédex vind ik Sawk veruit de lelijkste en Wooper de meest schattige Pokémon. Jammer dat de CP van die laatste wat tegenvalt. Wisselen we onze trainer codes uit?

3. Ik heb een zwak voor muziek. Van klassiek, over poppy, tot rock en alles daartussen. De meest recente van Admiral Freebee trouwens al gehoord?

4. Ik kan onder mijn piano gaan zitten en Jingle Bells spelen.

5. Ik ben met mijn gat in de boter gevallen met de bubbel waarin ik vertoef. Merci lief, Siem, Yana & Arthur.

6. Het beste boek ever blijft voor mij Het Kleine Sterven. Vergeet geen doos zakdoekjes naast u te zetten. Of nee, pakt er twee.

7. Ik wil altijd winnen. Ook tegen Arthur. Jup, zo’n moeder ben ik.

8. Ik doe mijn job Zo. Zo. Zooooo graag!

9. Ik ben een ochtendmens én een nachtbraker. Gelieve dat laatste niet (meer) letterlijk te nemen.

10. Stiekem wil ik wel eens op date met Nick Cave. Kan dat dan gefikst worden aub?

11. “Ship Song” van diezelfde Nick Cave moet op mijn begrafenis gespeeld worden. Liefst live.

12. Op de achterkant van mijn doosentje wil ik zes kotjes. Per gevraagde pint krijg je een stempel. Als je kaartje vol is, is ’t feest gedaan. Hashtag jupannick, met dank aan Alisa.

13. Naast af en toe een pintje, ben ik gek op gin. Door mij te verrassen met een fles gin, scoor je meteen 2000 hemelpunten.

14. Ik kan geen afscheid nemen van de zwarte zetel die in onze living staat. Helemaal doorgezeten en ondertussen ook in de naden aan het scheuren, maar Hij. Mag. NIET. Weg.

15. Ik kan oprecht verliefd zijn op mijn eten.

16. Ik blijf soms te lang investeren in “vriendschappen”. Éénrichtingsverkeer enal.

17. Ik snurk adem luid .

18. Ik zet al 34 aaneensluitende dagen minstens 10000 stappen per dag. Gisteren zelfs 30000. Nu gij.

19. Ik rij niet graag op het derde rijvak.

20. Mijn eetvenster opent zich om elf uur en gaat om 19 uur terug dicht. Vandaag zal het iets langer open blijven.

21. Ik heb momenteel 4965 foto’s op mijn telefoon. En geen back-up. Jup, ik heb dit net bovenaan op mijn prioriteitenlijstje gezet.

22. Ik voel me geen 37.

23. Ik knor als ik lach.

24. Ik pruts al ongeveer 30 jaar aan mijn nagels. Pogingen om ze te laten groeien zijn schaars.

25. “Thuis” is mijn all time favoriete guilty pleasure op tv. Bij gebrek hieraan, besloot ik maar om “Sara” op te nemen. Ge moogt me ontvrienden, ik versta da.

26. Wat betreft desserts is sabayon mijn ultieme guilty pleasure . Ik maak dat altijd zelf en het is nog nooit mislukt. Heb ik dat nu net gejinxt? Lap!

27. Ik ben al 2657 dagen mama van Arthur.

28. Ik slaap – sinds ik mama ben – al meer nachten niet door dan wel. Kinders? Bezint eer ge begint. (Grapje hastn, grapje. Ik zou Ture voor geen geld ter wereld nog willen missen.)

29. Ik heb echtig echt kweetniejoelang het verschil tussen de “g” en de “h” niet gehoord/gekend. #westvloamiengforlife

30. Ik heb vroeger regelmatig in mijn auto overnacht.

31. Ik word een beetje humeurig wanneer ik mijn telefoon niet binnen handbereik heb.

32. Ik schrijf deze blog van op mijn telefoon. Hoe zalig is dat, bloggen op uw telefoon?!

33. Ik trek heel af en toe een wimper uit zodat ik een wens mag doen.

34. Ik vernederlands heel graag anderstalige liedjes. Wat dacht je van “Je bent zo koud als ijs?”

35. Ik doe mijn trouwring alleen maar uit om gehakttaart te maken. Koekjesdeeg laat ik kneden door Arthur.

36. Ik word oprecht blij van ogenschijnlijk kleine dingetjes: de geur van regen, geen vogelkak op mijn auto, het laatste parkeerplekje, een jurkje dat weer past, een onverwacht berichtje,…

37. Ik ga mijn stappendoel vandaag niet halen. Dik niet.

Q: Welk weetje wil jij met me delen?

0

Zeven op zondag (8)

Posted by A_nnick. on 23 mei 2020 in Zeven op Zondag |

Mijn lief man en ik zijn vandaag drie jaar getrouwd. Drie jaar al. Ojoooo. Enerzijds lijkt het al een eeuwigheid geleden en anderzijds staat het in mijn geheugen gegrift alsof het gisteren was. Heerlijke herinneringen!

Mijn metekiennie. Alleen maar liefde voor dat niet-meer-zo-kleine hummeltje.

Bernie Ecclestone zou het naar verluidt fijn vinden mochten Vettel en Hamilton binnenkort in hetzelfde team terechtkomen. “Ze kunnen een droomteam vormen.” Zijn woorden, niet de mijne. Bon, natuurlijk heeft Bernie er veel meer kaas van gegeten dan ik, maar euh, Vettel en Hamilton in hetzelfde team? Ik heb daar zo mijn bedenkingen bij. Het doet mij een beetje (veel) denken aan Senna en Prost vroeger. Zouden Vettel en Hamilton er dan ook in slagen om elkaar van de baan te rijden? To be continued, da’s zeker.

De ontdekking van het crossbos. Echt. Sinds de lockdownlight of hoe ze het ook mogen noemen, zijn Arthur en ik er regelmatig op uitgetrokken. Hij fietst ook steeds verder en verder, wat maakt dat we samen heelder tochten kunnen ondernemen. Fietstochten van meer dan 20 km zijn hier al lang geen uitzondering meer. Enige tijd geleden ontdekten we een bos, waarin we naar hartenlust konden crossen: heuveltjes, heuse bergen, kuilen, takken om over te springen, name it, je vindt het er allemaal. De daaropvolgende fietstochten vonden we dat bos maar niet terug. Gevoel voor oriëntatie, anyone? Maar zie, ondertussen fietsen we er blindelings naartoe en crossen we dat het een lieve lust is.

Oud maar goud. Zenmomentje for the win.

Turks afbakbrood van de Colruyt. Ik ontdekte het pas toen ik voor mijn schoonouders de wekelijkse boodschappen begon te doen. Het stond op hun boodschappenlijstje en ik besloot om het ook eens mee te nemen. Winnertje, ten huize Demedts. Met dabei gemixte avocado met Griekse yoghurt en een schelleke gerookte zalm. To die for.

Zondag is sinds kort de dag waarop ik duurloopjes inplan. Tijdens de atletiektrainingen van Arthur (die sinds begin deze week hervat zijn), kom ik er niet toe om langere afstanden te lopen, aangezien zijn training niet superlang duurt. Duurloopjes op zondag dan maar. Zoals zonet: 16 km in iets meer dan 2 uur. Met een gemiddelde hartslag die onder de 160 bpm bleef. Mission accomplished! Ik heb daar echt wel nood aan, aan zo van die me-time-momentjes waarin ik mijn hoofd helemaal leeg kan maken. Vriendjes worden op Strava?

Q: Wat is jouw uitlaatklep?

Tags:

0

random; hier ben ik terug

Posted by A_nnick. on 20 mei 2020 in Random |

Ojoj! Hoe lang is dat geleden zeg? Wil je het echt weten? Mijn laatste blog dateert van 23 april 2017. Rekent en telt. Drie jaar en een klets dagen. Schaam op mij. Echt.

Maar bon, ik ben terug. Dankzij Kathleen. Want ’t is hier nogal paniek geweest wi, hastn. En tranen. Want stel je voor dat alles wat hier ooit gepend werd, zomaar verdwenen zou zijn…

Eerlijk? Ik heb het veels te lang op zijn beloop gelaten. De reden waarom ik plots minder ging schrijven, jah, da’s gewoon omdat het me aan tijd ontbrak. En dan schrijf je eerst een week niets meer, daarna twee weken, en die twee weken worden al gauw twee maanden,… En voor je het weet, zijn we drie jaar en een klets dagen verder. Jup, zo snel gaat het allemaal.

Tot ik ergens deze week echt nog eens zin had om te schrijven. Ideale medium, dit hier, ware het niet dat de ganse boel blokkeerde. Via mijn webhosting kreeg ik heel wat tips en handleidingen aangereikt, maar ik moest het zelf fixen. Paniekjes zoals “rijden op de derde rijstrook” en “waar is mijn kind naartoe!” werden mijn deel.

Gelukkig had Kathleen mijn instastories ook gelezen en stuurde ze mij dat ze tussen de soep en de patatten door wel eens wou kijken. Ook zij gaf mij in eerste instantie een shitload aan tips. Maar weet je? Die dingen zijn voor Kathleen dagelijkse kost: ze kent de achterkant van blogs en sites op haar duimpje. Ik riep dus haar professionele hulp in en zie?  Ze zorgde er voor dat dit plekje in no-time terug up and running was. Duust èrtjes voor Kathleen!

Duseuh, het vervolg hier? Gewoon de draad terug oppikken. Schrijven wanneer ik er zin in/tijd voor heb. En er is veel om over te schrijven, want ondertussen zijn we getrouwd, kochten we een huis, veranderde ik van job, gingen er vriendschappen verloren, kwamen er ongelooflijk fijne mensen op mijn pad, verwonder ik me dagelijks over onze uk,… Wat hetzelfde gebleven is? Mijn talent inzake lompigheid is er nog altijd. Uitglijden over een hondenkakske en daar een kapotte teen aan overhouden? Kan ik. Een teen kneuzen tijdens het voetballen met Arthur? Kan ik. Jup, ge moogt lachen. :)

Hoe zit het met uw lompigheid? Want ik wil ook wel eens lachen.

Tags: ,

0

Zeven op Zondag (7)

Posted by A_nnick. on 23 april 2017 in Zeven op Zondag |

zevenopzondag

Ik word meter! Of het nu van een jongen of van een meisje zal zijn, dat laat ik in het midden, maar dat ik meter word, dat staat buiten kijf. De proficiatjes en hartelijke gelukwensen zijn trouwens ter ere van mijn broerie en zijn madam die nummerke 2 ergens in augustus mogen verwelkomen. Duust diengn gaan kik me da kient onderneemn. 

 

de grote Sint-Paulus quiz!

Reklaam! Reklaam! Snel, schrijft u in voor het te laat is. Je steunt er Turies school mee!

 

Op 14.04.2017 dacht ik dat ik voor het laatste mijn BXL onthaalouders gezien had, maar ik mag nog wat langer in deze regio blijven rondhuppelen. Hieperdepiep voor mij! En vanzelfsprekend ook hieperdepiep voor mijn collega Emanuelle die ermee akkoord ging. Win-win voor allebei!

 

Wawasda vrijdag? Goffin deed eki zotjes precies!? Zaaaaaalig om te zien wat zo’n overwinning bij onze David teweegbracht. Tennis op topniveau!

 

Wawasda zaterdag? Kiekenvel en oorverdovende stilte bij het horen van het overlijden van Michele Scarponi. Michele who? Michele Scarponi. Italiaan. Wielrenner. Geliefde van zijn vrouw. Papa van een tweeling van vier. Gisteren kwam hij tijdens een trainingsritje frontaal tegen een busje terecht en zou hij – volgens de geschreven pers – onmiddellijk het leven gelaten hebben. Verschrikkelijk dat zo’n sportman op deze manier aan zijn einde komt. Triest.

 

Dit! Hartjes! Ik hoorde het een drietal weken geleden voor het eerst en was er He-Le-Maal weg van. En jij?

 

De affiche voor #RW17 is compleet. Wat dus impliceert dat het puzzelen kan beginnen. Een klepper zoals Nathaniel Rateliff & The Night Sweats wil ik absoluut gezien hebben, want vorig jaar waren zij voor mij zo ongeveer Het Hoogtepunt van Werchter. Indien er nu reacties komen over het feit dat zij Paul MCCartney beter vonden, alle begrip, maar wegens het niet goed kunnen verteren van één of andere groene wrap, lag ik tegen de tijd dat deze Beatle het podium beklom, af te zien in mijn tent. Bleh. Bij deze ken je ook mijn persoonlijke dieptepunt van #RW16…

Tags:

0

22 april 2017

Posted by A_nnick. on 22 april 2017 in Brieven |

Dag me’nertje! *

’t Lijkt zo ongeveer duust joar geleden dat ik jou nog eens een brief schreef. Geen nood, naast de brieven die je hier vindt, beschik ik eveneens over een arsenaal van duust foto’s. And counting. Mocht je zin hebben, geeft op insta gerust even #dewereldvanarthur in en je kan er uren grasduinen naar hoe jij bent/was.

Wat word je groot! Je bent ondertussen vier jaar en iets meer dan twee maand en bent een echte mini-papa aan het worden. Ik zie het aan vanalles, aan je lach, aan je manier van praten, aan hoe je bent. Of er ook een stukje van mij in jou verborgen zit? Mensen die jou en mij kennen, zeggen dat je jouw joie de vivre van mij meekreeg. Insert een glunderende moeder. Want wat is er mooier dan te kunnen genieten van kleine, ogenschijnlijk onbelangrijke dingetjes? Je liefde voor muziek kreeg je blijkbaar ook van mij mee. Top! Ik kan de keren dat we samen het ganse huis ronddansten en headbangden en gitaar en drum speelden, al lang niet meer op één hand tellen. Nog even geduld en dan maken we samen heel wat optredens onveilig. Beloofd.

Onlangs vertoefden we een weekje in de caravan en ging ik met jou op wandeltocht. Onderstaande foto wil ik je niet onthouden, lieverd. Je straalt één en al verwondering uit en ik hoop oprecht dat je dit de rest van je leven blijft doen.

verwondering #dewereldvanarthur

Ik vind het ronduit heerlijk om met jou samen te zijn en nieuwe dingen te ontdekken. Samen naar het bos, samen even in de uitkijktoren gaan zitten, samen op zoek gaan naar wilde kastanjes, samen die kastanje planten en zien uitgroeien tot “een echte boom”,… Samen. Jij en ik. Voor altijd. Maar dat weet je ondertussen al.

Zoen,

je mama

 

*Mijn hartje, voor de mensen die niet zo met het Westvlams vertrouwd zijn.

Tags:

0

random; zelfmoord is laf…

Posted by A_nnick. on 10 april 2017 in Random |

Voor alle duidelijkheid, het zijn geen woorden die ik ooit gezegd heb/zou gaan zeggen. Ze kwamen voort uit de vingers van iemand die ze in een onbezonnen moment (?) op facebook (good ol’ facebook…) plaatste. Ik ben er niet zo de persoon voor om me zomaar in discussies te mengen, maar deze drie woorden maakten me boos en verdrietig tegelijkertijd. Daarom dus.

In eerste instantie wil ik even zeggen dat ik zelfmoord een verschrikkelijk woord vind. Ik gebruik bewust het woord zelfdoding. Om één of andere reden klinkt het in mijn hoofd zachter, dan zelf”moord”. De daad op zich wordt er niet minder erg door, dat niet, maar in mijn hoofd klinkt het milder.

Ok, ieder zijn eigen mening. Als x zelfdoding laf vindt, is dat zijn/haar idee. Niet het mijne.

zelfdoding laf lef egoistischCijfers

Wist je dat er in 2015 10 225 pogingen tot zelfdoding ondernomen werden? Dat zijn er zo’n 28 per dag… Wist je dat er meer mannen dan vrouwen een poging tot zelfdoding ondernemen? Wist je dat België met drie zelfdodingen per dag in de top 3 van Europa thuishoort? Zijn dat dan drie mensen die laf zijn en zomaar uit het leven stappen? Met mijn hand op mijn hart en enkele vrienden die er bewust voor gekozen hebben om er een einde aan te maken kan ik je voluit “neen” als antwoord geven.

Zowel U en V en W (of A en B en C, zo u wil), zagen geen enkele andere mogelijkheid meer om nog verder te kunnen. Geen van hen drie heeft zomaar beslist om uit het leven te stappen. Twee van hen zijn jaaaaaren van psycholoog naar therapeut naar psychiater getrokken in de hoop dat iemand hen dat nodige duwtje kon geven. Alledrie hebben ze er openhartig met bepaalde close-friends over gesproken, in de hoop dat dat hen zou helpen. Alledrie hadden ze op een bepaald moment genoeg van alle medicatie, van alle goedbedoelde gesprekken en van alle uitgestoken handen. Alledrie zagen ze zelfdoding als de enige mogelijkheid om te ontsnappen aan wat voor hen een onleefbare situatie geworden was. Alledrie hebben ze ervoor gekozen om ergens anders gelukkiger te kunnen zijn.

Laf/lef/egoïstisch

Ik heb heel wat mensen al heel wat verschillende meningen horen spuien. De één vindt het laf, van ander spreekt van lef en nog een ander zegt dat het vooral egoïstisch is.

Laf. Zoals in gemakzuchtig? Zo van “ik ga er maar vandoor, jullie zien maar waar jullie ergens uitkomen?” Ik denk het niet.

Egoïstisch dan? Zoals in “ik denk alleen maar aan mezelf, ik zorg er voor dat ik het ergens anders beter heb en laat jullie gewoon achter?” Ik denk het niet. A en B en C hebben veelvuldig nagedacht over wat hun daad bij hun naasten en bij hun vrienden teweeg zou brengen. A schreef zelfs nog heel wat brieven naar zijn vrienden, om ons nog vanalles te vertellen, om zichzelf te excuseren, om nog een laatste grapje te maken, om ons te vragen om regelmatig bij zijn mama en papa langs te gaan, om hem niet te vergeten,… Egoïstisch dus? Nope.

Eerlijk? Toen zowel A als B als C ervoor kozen om er niet meer mee door te gaan, heb ik gevloekt en gehuild en ben ik boos geweest. Want waarom “liepen zij weg van alle miserie en lieten ze ons gewoon achter”? Ja, zo heb ik gedacht. Zo denkt iedereen wel eens op het moment dat ze zoiets te horen krijgen, denk ik. Maar ook bij mij nam de rede op een bepaald moment de bovenhand en kon ik niet anders dan bedenken dat dit echt was wat ze wilden. En dat? Kunnen we alleen maar respecteren.

Meer weten?

www.zelfmoord1813.be (Je kan ook mailen en chatten en bellen. En ja, ik vind het verschrikkelijk dat de sitenaam het woord “zelfmoord” in plaats van “zelfdoding” bevat. Kan er daar iets aan gedaan worden aub?)

 

Tags:

1

Zeven op Zondag (6)

Posted by A_nnick. on 2 april 2017 in Zeven op Zondag |

zevenopzondagMijn lief die mij ten huwelijk vroeg. Nooistvazeleevn had ik gedacht dat hij mij ooit zo zou kunnen verrassen. Of ik “ja” gezegd heb? Mais bien sûr! En nu iedereen officieel op de hoogte gebracht is, mag het ook via deze weg kenbaar gemaakt worden. Wij zeggen ja! Wanneer? Heel binnenkort, want binnen een kleine twee maand is’t al van dat! ’t Wordt dus geen traditioneel feest, maar hey, bekeek je ons al eens? Zo traditioneel zijn we nu toch ook weer niet? :)

Vandaag is zo ongeveer de mooiste dag van ’t jaar. Hiephiephoera voor “De Ronde van Vlaanderen”. Behalve hier (snelsnel) een blogje uit mijn mouw schudden, zal je mij dus gewoon voor den teevee terugvinden vandaag. Hashtag RVV.

Mijn heerlijke lief viert vandaag ook zijn verjaardag. Kusjes en knuffels neemt hij in dank aan.

Een drietal weken geleden stopten Arthur en ik een wilde kastanje in dit zelfgeknutselde potje. Ziehier het resultaat na drie weken liefde, praatjes en water.

Een drietal weken geleden stopten Arthur en ik een wilde kastanje in dit zelfgeknutselde potje. Ziehier het resultaat na drie weken liefde, praatjes en water.

 

Vrijdag was alweer de laatste dag school vooraleer de paasvakantie van start gaat. De tijd vliegt! Vroeger vond ik het quatsj dat mensen zeiden dat de tijd sneller gaat, naarmate je ouder wordt. Ewel, ‘k ga ze nog gelijk moeten geven…

‘Plan B’ van Evi Renaux ligt in de rekken. Vorig jaar zo rond deze tijd verslond ik haar ‘Life on Sneakers” en ook dit boek is een pareltje. Anders dan het vorige, dat wel, maar: een pareltje! Met doe-opdrachten! Ver zit ik nog niet, maar ik schrijf er hier wel nog teen en tander over.

Mijn lief en ik gingen gisteren op trouwringenjacht. Vanzelfsprekend had ik hier en daar al even rondgekeken, maar ik keerde steeds naar die ene ring terug. Eentje van bij Hanne Schoofs. Haar winkeltje is gevestigd in de Wijngaardstraat in Antwerpen, waar nog enkele topjuwelenontwerpers gelegen zijn. Hanne nam ruim de tijd om ons te woord te staan, om verschillende ringen te tonen, verschillende materialen te bespreken en om ons volledig ons eigen ding te laten doen. Binnen dit en een maand gaan we ze passen. Spannend!

Mijn lief en ik gingen gisteren op trouwringenjacht. Vanzelfsprekend had ik hier en daar al even rondgekeken, maar ik keerde steeds naar die ene ring terug. Eentje van bij Hanne Schoofs. Haar winkeltje is gevestigd in de Wijngaardstraat in Antwerpen, waar nog enkele topjuwelenontwerpers gelegen zijn. Hanne nam ruim de tijd om ons te woord te staan, om verschillende ringen te tonen, verschillende materialen te bespreken en om ons volledig ons eigen ding te laten doen. Binnen dit en een maand gaan we ze passen. Spannend!

 

Tags:

Copyright © 2014-2020 De wereld van Arthur All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.5, from BuyNowShop.com.