1

random; stiefmoeder, plusmama of stiefmonster?

Posted by A_nnick. on 18 mei 2016 in Random |

Lobke’s vragen en mijn antwoorden?  Stof voor een artikel in Mini, hét tijdschrift voor -9m tot 6 jaar.  En voor hun ouders, bien sûr. Voor wie er op facebook naar vroeg – winkwink Delfine en Barbara – hier komt ‘ie.

shoot augustus 2015

“Plusmama worden overkomt je”

Plusmoeders hebben vaak een slechte naam, maar Annick Verstraete (33) uit Sint-Denijs-Westrem, supermama van Arthur (3) en al zeven jaar trotse plusmama van Simon (16) en Yana (13) bewijst het tegendeel! “Wij vijf, wij vormen een compleet gezinnetje! En dat maakt van mij het meest gelukkige meisje dat op aarde rondloopt!”

Plusmama worden overkomt je. Er plakte immers geen etiket “Ik heb twee kinderen” op het voorhoofd van mijn lief toen ik ‘m leerde kennen. Alhoewel dat voor mij wel onmiddellijk duidelijk was, want ik leerde ‘m kennen via zijn kinderen die bij mij op kamp kwamen. Ik hoor het mezelf – zo’n grote zeven jaar terug – nog tegen een andere monitor zeggen “Met den dienen wil ik nog wel eens op café gaan”. De allerlaatste dag dat zijn kinderen op kamp kwamen, stapte ik op ‘m af met de vraag of hij geen zin had om eens iets te gaan drinken.  En zo geschiedde.

Wat dacht je voor het eerst toen je plusmama werd van Simon en Yana?

Ik had wel al een goeie band met Simon en Yana.  Vooral met Yana eigenlijk, want wat was het nog een kleine pruts toen ze voor het eerst op kamp kwam.  Iedere ochtend kwam ze op mijn schoot zitten tot het tijd was om aan de activiteiten te beginnen.

Wat ik voor het eerst dacht?  “Aaaarghhh, structuur!!”  Ik leefde op dat moment eerder van dag tot dag en zag wel wat er op mijn pad kwam.  Een lief met kinderen betekende voor mij een ganse ommezwaai van hoe ik toen in het leven stond.  Ahja, want die kinderen moeten op tijd opstaan om naar school te vertrekken, ze moeten huiswerk maken en op tijd eten krijgen.  Voor mij was dat een gigantische aanpassing, die – als ik er achteraf op terugkijk – verrassend goed verlopen is.

Hoe pakten jullie dit aan?

Mijn lief is naar de kinderen toe altijd heel erg open geweest over onze relatie.  Ze wisten dus wel heel snel dat ik meer dan een vriendin van hun papa was. Ik ben relatief snel gegroeid in de rol van plusmama.  En structuur bleek toch geen zo’n vies beestje te zijn.  Al snel werden de taken verdeeld en nam ik onder andere het schoolgedeelte op mij.  Dit gaat van agenda’s nakijken, helpen met de huistaken, ervoor zorgen dat alle gerief klaarstaat,…

Liep het allemaal vlot?

Terugkijkend op die periode is alles eigenlijk heel erg smoothly verlopen, zonder noemenswaardige problemen.  Ik denk dat het voor de kinderen wel fijn was dat ze mij al kenden, dat ze wisten “wat voor vlees ze in de kuip hadden”.

Met wie/wat moet je zoal rekening houden?

In de eerste plaats moet er rekening gehouden worden met de mama van Simon en Yana.   Ook van uitermate groot belang: hou je aan de regeling die door de ouders/rechtbank getroffen werd.  Dit komt niet alleen jezelf, maar ook de kinderen ten goede.  Doordat er plots pluskinderen in het spel zijn, moet je ook je eigen leventje anders gaan inrichten: ervoor zorgen dat je er bent als Simon naar de voetbal moet, of Yana naar een scoutsactiviteit brengen,…

Wat zijn de grootste voordelen van plusouderschap?

Toen Arthur er nog niet was, vond ik het grootste voordeel van plusouderschap het feit dat je niet altijd aan kinderen gebonden bent.  Op de momenten dat Simon en Yana er niet waren, deden wij gewoon ons ding: we gingen eens lekker lang gaan tafelen, konden uren op café blijven zitten of planden een uitje.  Op de momenten dat Simon en Yana er wel waren, zorgden we er wel voor dat we die tijd exclusief voor hen gebruikten.

Zijn er ook nadelen aan plusouderschap?

Hier moet ik even heel hard over nadenken, want ik vind het niet evident om een nadeel op te sommen.  Ok, is het belachelijk dat ik er geen vind?

Hoe verloopt de relatie tussen je eigen kind en je pluskind?

Het komt regelmatig voor dat er tranen over mijn wangen rollen als ik zie hoe Simon met Arthur omgaat.  Die twee hebben al van toen Arthur nog heel klein was zo’n ongelooflijk sterke band met elkaar.  En die wordt alleen maar sterker met het ouder worden.  Simon is echt een kei met zijn broer: samen gaan voetballen op het plein, torens bouwen, met de auto’s spelen,… Maar ook Yana is een heel erg liefdevolle zus voor haar broer.  Niets is haar teveel.  Wij vijf, wij vormen een compleet gezinnetje.  En dat maakt van mij het meest gelukkige meisje dat op aarde rondloopt.

Waar droom je nog van?

Ik heb een hele tijd nog een baby van ons twee gewild. Nu Arthur echter wat groter wordt, ben ik blij dat we onder andere niet meer met volle verzorgtassen moeten zeulen, of dat we wat minder gebonden zijn aan zijn slaapmomentjes. Eigenlijk ben ik best wel tevreden met hoe het nu is.  Stiekem droom ik er wel van dat de papa en mama van Simon en Yana terug met elkaar zouden kunnen praten.  Nu verloopt alle communicatie via mij.  Niet dat ik daar problemen mee heb, integendeel, maar ik blijf bij mijn standpunt dat als je samen kinderen op de wereld zet, dat je er samen zorg voor moet dragen.  Inclusief communicatie dus.  Ik heb er vrede mee dat dit waarschijnlijk niet snel zal gaan gebeuren, maar ben er wel van overtuigd dat het ook Simon en Yana ten goede zou komen.

Vijf tips van een plusmama voor plusmama’s?

– Wees je er als plusmama goed van bewust dat je nooit de echte mama kunt vervangen.

– Maak de ex van je lief niet zwart. Het heeft geen zin om met modder naar de ander te gooien, kinderen blijven toch altijd loyaal aan zowel hun mama als aan hun papa.

– Communiceer met elkaar. Het is logisch dat er binnen een gezin verschillende meningen zijn. Dat mag ook. Niet enkel communicatie binnen het NSG is belangrijk, betrek er ook de ‘echte’ ouder bij die geen deel meer van het gezin uitmaakt. Want ook die partij is van groot belang. Communiceren omwille van de kinderen is zo belangrijk!

– Ken je plaats. Als plusouder zit je hoogstwaarschijnlijk vol goede bedoelingen om van alles te gaan regelen en te veranderen, maar hou je in het begin toch maar een beetje op achtergrond. Het gezin draaide immers ook toen jij er niet was.

– Behandel de pluskinderen op dezelfde manier als je eigen kinderen.

Zowel de foto’s in het magazine als diegene hierboven zijn van de hand van Frank Demeulemeester.

Tags: , ,

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Copyright © 2014-2020 De wereld van Arthur All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.5, from BuyNowShop.com.